นับตั้งแต่ที่หลงเฉินฟื้นขึ้นมาก็เปลี่ยนไปมาก แทบจะกลายเป็นคนละคน จากหน้ามือเป็นหลังมือเลยก็ว่าได้ ทำให้ฮูหยินหลงเกิดความรู้สึกเหมือนกับเป็นคนแปลกหน้าขึ้นมา
ทว่ายังดีที่หลงเฉินในตอนนี้ได้ปรับความเข้าใจกับมารดาเป็นที่เรียบร้อย ทั้งยังได้สนทนากับนางอยู่ครู่ใหญ่ทำให้มารดาสบายใจขึ้นมาอยู่ไม่น้อย แต่เกี่ยวกับเรื่องการประลองเป็นตายกับหลี่เฮ่า กลับมิได้เปิดปากพูดออกมาเลยแม้แต่คำเดียว
หลังจากที่ออกจากห้องของมารดาแล้ว หลงเฉินเดินตรงกลับห้องของตัวเอง จัดแจงปิดประตูลงกลอนไว้เป็นอย่างแน่นหนา แล้วใช้โอสถกักวายุเม็ดที่สองในทันที
ในระหว่างที่ได้ไหลเวียนพลังจากโอสถกักวายุเม็ดที่สองแล้ว จุดดารากักวายุที่ใต้ฝ่าเท้าของหลงเฉินก็ได้แผ่ขนาดใหญ่โตขึ้นกว่าเดิม
ในระหว่างที่จุดดารากักวายุใหญ่ขึ้น ภายในจุดดารากักวายุก็เกิดพลังลมปราณที่เพิ่มพูนขึ้นเช่นกัน มากขึ้นเสียจนน่าตกใจประดุจจุดตันเถียนเลยก็ว่าได้
ก่อนหน้านี้จุดดารากักวายุยังเป็นเพียงแค่ระดับตัวอ่อนเท่านั้น หากจะทำให้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ยังจำเป็นที่จะต้องใช้โอสถกักวายุอีกนับไม่ถ้วนเพื่อทำให้เต็มเปี่ยมขั้นสุด
