เมื่อหันหลังมองไปทางด้านนอกก็ได้พบว่าภายในจวนเกิดแสงไฟจาตะเกียงขึ้นทีละห้อง หลังจากถึงสติออกมาได้ก็ทราบว่าการเคลื่อนไหวของตนได้ทำให้ทุกคนแตกตื่นกันหมด จึงได้รีบวิ่งย้อนกลับไปที่ห้อง หัวหนุนหมอนเอนนอนลงไป
แต่ทว่าหัวใจกลับเต้นอย่างบ้าคลั่งคล้ายจะหลุดออกมาด้านนอก เคล็ดกายานวดารา แท้จริงแล้วเป็นวิชาในระดับใดกันแน่ ถ้าหากรวมดาราทั้งเก้าได้ครบ เช่นนั้นจะมีพลังทำลายได้ถึงระดับใดกัน?
ในคืนนี้หลงเฉินไม่อาจที่จะข่มตาและหยุดความคิดเหล่านี้แล้วหลับลงได้ เมื่อถึงวันที่สองในยามที่แสงแดดแรกได้สาดส่องเข้ามาภายในห้อง หลงเฉินลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ
“หึหึ คิดที่จะเอาชิ้นส่วนร่างกายของข้างั้นหรือ? ความคาดหวังนี้มักใหญ่ใฝ่สูงเกินไปแล้ว เกรงว่าข้าคงไม่อาจทำให้พวกเจ้าสมความปรารถนานี้ได้”
เมื่อลุกขึ้นจากที่นอน อาบน้ำอาบท่าจนเสร็จสิ้น เขาได้ยินเสียงผู้คนสนทนากันผ่านเข้ามาภายในโสตประสาท พวกเขากำลังสนทนาถึงเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ห้องเก็บฟืน เขาไม่ได้สนใจแต่อย่างใด เขาทอดสายตามองออกไปยังดวงตะวันที่อยู่เหนือท้องฟ้า อดไม่ได้ที่จะเอ่ยคำพูดประโยคหนึ่งขึ้นมา
