หลงเฉินตรงไปยังเตาโอสถที่อยู่ด้านหน้า ขยับมันไปมาอย่างช้าๆครู่หนึ่งก็ได้มีเสียงดังขึ้นมาอย่างแผ่วเบา
“หึหึเชื้อเพลิงถูกเติมเข้าสู่เพลิงแล้ว น่าจะช่วยทำให้เร็วขึ้นได้อีกไม่น้อย”
ต่อมาเขานำสมุนไพรสามชนิดใส่เข้าไปในเตาอย่างรวดเร็ว ผ่านไปเพียงครู่เดียวหลงเฉินกลับมีเหงื่อไหลอาบไปทั่วร่างของเขา
เขาเด็ดหญ้าสมุนไพรที่มีความยาวประมาณสองนิ้วต้นหนึ่งแล้วใส่เข้าไปภายในไหยาใบหนึ่ง จากนั้นเขาใช้ช้อนคนของเหลวที่อยู่ในไหให้เข้ากันก่อนจะนำไปวางเอาที่หัวมุมหนึ่งของห้อง สูดลมหายใจเข้าลึกไปฟอดหนึ่ง
ราวกับว่าของเหลวนั้นได้ไหลผ่านเข้าไปสู่เส้นลมปราณ ซึมผ่านทางรูขุมขนทั่วทั้งร่างกาย เริ่มต้นดูดซับพลังจิตแห่งฟ้าดินอย่างบ้าคลั่ง พลังที่มีความลับบางอย่างหลบซ่อนอยู่ภายในตั้งแต่แรกกำลังจะถูกเบิกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
นี่เป็นสิ่งที่หลงเฉินได้เตรียมการเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้ว อีกทั้งนี่ยังเป็นส่วนหนึ่งของการหลอมโอสถกักวายุ ไม่เช่นนั้นแล้วพลังแห่งจิตวิญญาณที่มีเพียงน้อยนิดของเขาในตอนนี้กับความคิดที่จะหลอมโอสถคงจะเป็นเพียงแค่เรื่องขบขันอย่างแน่นอน
