เหวยเสิ้งใช้กระบี่เดียวฟันยอดเขาหลักแห่งคุนหลุนขาดร่วงลงมาข่าวนี้น่าแตกตื่นสะท้านโลกเกินไป เมื่อเทียบกันแล้ว การที่วิหารเทพปิศาจทั้งเบื้องสูงเบื้องต่าพร้อมใจกันยอมจำนนต่อหมิงอ๋อง กลับไม่ได้ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากนัก
อย่างไรก็ตาม นี่ย่อมไม่ได้หมายรวมถึงชาวเผ่าปิศาจ
สายตาของชาวเผ่าปิศาจทั้งมวลล้วนเฝ้ามองกองทัพหมิงอ๋องที่อยู่ในดินแดนร้อยเถื่อน ระดับความเป็นปฏิปักษ์ที่ชาวดินแดนร้อยเถื่อนมีต่อหมิงอ๋องลดน้อยลงไปมาก เหวยเสิ้งเพียงลำพังเข่นฆ่าอาละวาดไปทั่วแดนคุนหลุน ก่อกวนจนคุนหลุนปั่นป่วนแทบถล่มทลาย ทำให้ชาวปิศาจต้องหันกลับมาขบคิดพิจารณาถึงสถานะของปรมาจารย์เทพยุทธ์อีกครั้งแม้แต่ตัวตนอันแกร่งกร้าวเกรียงไกรเช่นคุนหลุน ยังถูกเหวยเสิ้งจัดการเสียจนตกอยู่ในสภาพดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง
ระดับเทพยุทธ์ นั่นจึงเป็นจุดสูงสุดที่แท้จริงของโลกใบนี้ ขุมกำลังใดไม่มีชนชั้นเทพยุทธ์ ต้องประสบกับชะตากรรมพ่ายแพ้ดับสูญ ในบรรดาเผ่าปิศาจทั้งสองดินแดน มีเทพยุทธ์เพียงหนึ่งเดียว นั่นก็คือหมิงอ๋อง
ด้วยเหตุนี้เอง ความเป็นศัตรูของชาวปิศาจในดินแดนร้อยเถื่อนจึงบรรเทาเบาบางลงไปมาก มิหนำซ้ายังรู้สึกเบาใจอยู่บ้าง ท้ายที่สุดเผ่าปิศาจก็ยังมีเทพยุทธ์ของตนเองเช่นกัน
หลายคนเริ่มวาดฝันถึงยุคสมัยแห่งความสงบสุข หมิงอ๋องคือจอมคนซึ่งมีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดในการรวมเผ่าปิศาจอย่างไม่ต้องสงสัย
เรื่องการก่อกบฏภายในของวิหารเทพปิศาจไม่ได้เหนื
