สามกองพันล้าเลิศ ล่วงล้าเข้าสู่แกนกลางอันกว้างใหญ่ไพศาลของคุนหลุน
เวลา!
เงื่อนปมสำคัญที่สุดในยามนี้ก็คือเวลา!
กงซุนชาสั่งการอย่างเฉียบขาด ภายในสิบวัน ทุกทัพจะต้องถอนตัวออกจากคุนหลุน
และบริเวณแนวชายแดนของม่ออวิ๋นไห่ ป้อมปราการอาคมหวงห้ามถูกเร่งสร้างขึ้นทั้งวันทั้งคืน คุนหลุนเมื่อประสบความสูญเสียอย่างใหญ่หลวง มีความเป็นไปได้สูงยิ่งที่จะเปิดฉากตอบโต้อย่างสุดกำลัง
หลายวันต่อจากนั้น ท้องฟ้าเหนือคุนหลุนปกคลุมไปด้วยควันไฟ
เจ้าสำนักพ่ายแพ้หลบหนี ยอดเขาหลักถูกศัตรูฟันลงมา ตัวเมืองนับไม่ถ้วนถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน… …
คุนหลุนคล้ายมาถึงจุดจบในชั่วข้ามคืน
ก่อนที่ชาวคุนหลุนจะได้ทันได้ตอบโต้ กองทัพของม่ออวิ๋นไห่ก็หายลับไปกับยามวิกาล
มองดูคุนหลุนที่เสียหายย่อยยับ ชาวคุนหลุนหลั่งน้าตาปิ่มว่าจะขาดใจ
หลินเชียนคิดใคร่ตาย
คุนหลุนร่าไห้คร่าครวญอยู่ภายใต้กีบเท้าเหล็กของม่ออวิ๋นไห่ คุนหลุนย่อยยับอัปราภายใต้กระบี่ของเหวยเสิ้ง แต่ในเวลานี้ มันกลับไม่สามารถปรากฏตัว มันไม่อาจต่อสู้เพื่อคุนหลุนอันเป็นที่รักของมัน ได้แต่ซ่อนตัวอยู่ภายในถ้า มุ่งรักษาอาการบาดเจ็บอย่างสุดความสามารถ
หลินเชียนบีบด้ามกระบี่เทพไท่กู่แนบแน่น ใบหน้าหล่อเหลาขาวซีดผิดธรรมดา ในช่วงเวลาแค่สิบกว่าวัน มันกลับผ่ายผอมลงมาก ริมฝีปากที่ปราศจากสีเลือดสั่นระริก ดวงตาอันว่างเปล่าปรากฏน้าตาสองสายไหลหลั่งลงมาเงียบ ๆ ผ่านใบหน้า หยดลงบนพื้น
“ท่านอาจารย์ ศิษย
