องพันบาปเคราะห์ที่นำโดยเปี๋ยหาน มีมากกว่าหนึ่งพันคน ที่เลวร้ายไปกว่านั้น คือมีผู้ได้รับบาดเจ็บในจำนวนที่ใกล้เคียงกัน ที่สำคัญคือมู่เซวียนยังทราบแน่แก่ใจ นี่เป็นเปี๋ยหานจงใจทิ้งผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจำนวนมากเอาไว้ เพื่อเป็นเครื่องถ่วงของพวกนาง คนเจ็บจำนวนมากจะส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจกองทัพอย่างร้ายกาจมิหนำซ้ายังทำให้กองทัพสูญเสียความคล่องตัวแทบหมดสิ้น
กองพันมู่เซวียนหลังจากรบแพ้สองครั้งติดต่อกัน ขวัญกำลังใจของกองทัพต่าเตี้ยเรี่ยดินอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน มู่เซวียนทราบว่าในสภาพเช่นนี้ นางไม่มีปัญญาเอาชนะเปี๋ยหานได้
ยามนี้นางเร่งขบคิดหาวิธีกลับไปยังคุนหลุนโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ คุนหลุนกำลังถูกไล่ต้อนเข้าสู่วิกฤติการณ์ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีมาสถานการณ์เปลี่ยนพลิกอย่างฉับพลันทันใด กระทั่งมู่เซวียนยังรู้สึกใจหายอยู่บ้าง
อย่างไรก็ตาม เปี๋ยหานคล้ายคาดเดาจิตเจตนาของนางออก มันยังคงประพฤติตนประหนึ่งกอเอี๊ยะหนังสุนัข8 ไล่ล่าขบกัดพวกนางอย่างเหนียวแน่น สร้างความพะว้าพะวังและอึดอัดขัดข้องอย่างที่สุด
เป็นครั้งแรกที่มู่เซวียนรู้สึกไร้พลังอำนาจถึงเพียงนี้ นางควรทำอย่างไรดี?
“ต้าเหริน!” รองแม่ทัพของมู่เซวียนขัดจังหวะความคิดของนาง
มู่เซวียนเงยหน้าขึ้นมองอย่างฉงน
“ให้บริวารผู้นี้ ทำหน้าที่รั้งท้ายเถอะ!” รองแม่ทัพของมู่เซวียนกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว สีหน้านางสงบราบเรียบ ราวกับว่ากำลังเอ่ยถึงเรื่องธรรมดาส
