หย่างหยวนฮ่าวตะลึงมองจดหมายที่อยู่ในมือ คนแข็งทื่อดุจรูปปั้นดินนิ่งขึงอยู่ในสภาพนั้นเป็นครึ่งค่อนวัน
การพลีชีพกลางที่รบของกู่เหลียงเตา สร้างความสะท้านสะเทือนให้แก่มันอย่างที่สุด ในตอนแรกเริ่มที่พวกมันลงมือตอบโต้ ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าสงครามเต็มรูปแบบระหว่างคุนหลุนและม่ออวิ๋นไห่จะเปิดฉากขึ้นในสภาพเช่นนี้ กระทั่งถึงยามนี้มันยังรู้สึกสับสนงุนงงอยู่บ้าง
แต่ลูกธนูที่ยิงออกไปแล้วย่อมไม่อาจเหนี่ยวรั้งกลับคืน ต่อให้ย้อนกลับไปได้จริง ตัวมันเองก็ไม่ได้มีหนทางให้เลือกมากอันใด มันเชื่อว่ากู่เหลียงเตาเองก็ยังจะเลือกเส้นทางสายนี้อยู่ดี
คุนหลุน คุนหลุน … …ฮาฮ่า!
น่าเสียดายที่กู่เหลียงเตาต้องล่วงหน้าไปก่อนก้าวหนึ่ง!
ซึ่งความจริงสภาพของมันคล้ายคลึงกับกู่เหลียงเตาเป็นอย่างยิ่ง ข้อแตกต่างเพียงหนึ่งเดียวระหว่างพวกมัน ก็คือกู่เหลียงเตามีภาระรับผิดชอบมากกว่า หย่างหยวนฮ่าวแม้เปรียบเสมือนทั้งดาบและโล่ของสี่มหานิกายพุทธ แต่เบื้องบนยังมีคนที่อยู่เหนือมัน คอยปกป้องคุ้มครองมันให้พ้นจากลมฝนของการเมืองภายใน แต่มองจากด้านนี้กู่เหลียงเตากลับโดดเดี่ยวลำพัง ไม่มีผู้ใดคอยค้ายันอยู่เบื้องหลังมัน ตั้งแต่เริ่มแรกก็ไม่มีแล้ว เนื่องเพราะมันพาตัวออกห่างจากซีเซวียน หลังจากนั้นด้วยการสนับสนุนของ
จงเต๋อ มันกลายเป็นประมุขแห่งซีเซวียน แต่ท้ายที่สุดแล้ว มันยังคงสูญเสียการสนับสนุนเพียงหนึ่งเดียวนั้นไปในศึกที่ราบภาคกลาง
มิหนำซ้ากู่เ
