เส้นทางการฝึกฝนแม่ทัพบัญชาการศึกของเปี๋ยหานยากเย็นแสนเข็ญยิ่งกว่าที่คนภายนอกเข้าใจมาก ผู้คนเพียงได้ยินว่าวัดเสวียนคงมีอัจฉริยะที่เด่นล้าอยู่สองคน หนึ่งเรียกว่าเจียงเจ๋อ อีกหนึ่งคือเปี๋ยหาน แต่ผู้ที่ล่วงรู้ความจริงเบื้องลึกกลับมีอยู่น้อยเสียยิ่งกว่าน้อย
เปี๋ยหานเผยประกายความสามารถออกมาตั้งแต่ต้น เพียงแต่ด้วยสถานะอันละเอียดอ่อนของมันกลับกลายเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาร่าเรียนเหมือนศิษย์ทั่วไป ดังนั้นมันได้แต่ร่าเรียนผ่านแบบจำลองกลยุทธ์ศึกษาพิชัยยุทธ์ด้วยตัวเอง มันเปรียบประดุจอัจฉริยะผู้เดียวดาย เรียนรู้จากการลองผิดลองถูกซ้า ๆ ซาก ๆ ถูกละเลย ถูกทิ้งขว้างไว้ในมุมมืด ไร้คนเหลียวแล
ความดื้อรั้นดึงดันของมัน นิสัยใจคออันเย็นชาของมัน ล้วนถูกเพาะสร้างขึ้นในช่วงเวลานั้นเอง
แม้ในภายหลัง เมื่อมันกลายเป็นผู้นำของกองพันบาปเคราะห์นอกเหนือจากได้รับสิทธิ์ให้อ่านม้วนหยกแม่ทัพบัญชาการศึกแล้ว ยังคงไม่มีผู้ใดประสิทธิ์ประสาทวิชาให้แก่มัน ถึงกับไม่มีผู้ใดยอมสนทนากับมัน
อย่างไรก็ตาม มันประพฤติตนเฉกเช่นอัจฉริยะผู้เงียบขรึมและอดทนอดกลั้นทั่วไป ยังคงกระทำสิ่งที่เรียบง่าย ซ้าแล้วซ้าเล่า ไม่เคยหยุดลง
กระบวนทัพค่ายกล เป็นหนึ่งในสิ่งที่มันเฝ้าศึกษาค้นคว้าอย่างละเอียดลึกซึ้งที่สุด ทั้งยังเป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่มันได้รับอนุญาตให้เรียนรู้มันศึกษากระบวนทัพค่ายกลสารพัดรูปแบบ เรียนรู้ทั้งหมดที่มีอยู่ในม้วนหยกซึ่งวัดเสวียนค
