นิ้วเรียวยาวของมันกำรอบแตรศึกราชัน
พลังเทพโคจรผ่านเข้าไป อักขระเทพสีโลหิตอันแน่นขนัดบนแตรศึกราชันส่องสว่างขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังสภาวะอันไพศาลแห่งจอมราชันสยบหล้า โดยยึดถือจั่วม่อเป็นจุดศูนย์กลาง พลันกวาดวาบออกมาในบัดดล
สิบแม่ทัพบัญชาการศึกระดับทองที่อยู่ด้านหน้าสะท้านขึ้นทั้งร่าง สีหน้าเกือบแข็งทื่อ นี่มัน… …
จั่วม่อยกแตรศึกแห่งราชันจรดริมฝีปาก เป่าเบา ๆ คราหนึ่ง
หวู่!
กลิ่นอายสภาวะที่ไม่อาจมองเห็นได้ห้อมล้อมอยู่รอบกายทุกคนในสนามรบ ปิศาจทั้งมวลที่อยู่ในสนามรบ ไม่ว่าฝ่ายใด ล้วนบังเกิดความรู้สึกยอมศิโรราบตามสัญชาตญาณ ร่างกายของพวกมันหลุดออกจากการควบคุมของตัวเอง จิตวิญญาณตกอยู่ในความสับสนงงงวย
เสียงแตรศึกเสียงเดียวกัน แต่ผลกระทบต่อทั้งสองฝ่ายกลับผิดแผกแตกต่างเป็นตรงกันข้าม
สำหรับฝ่ายศัตรู ขอเพียงพวกมันเกิดความคิดต่อต้านแข็งขืนแม้เพียงน้อยนิด พลังประหลาดที่ปะทุขึ้นจากสายเลือดของพวกมันจะสะกดข่มวิญญาณของพวกมัน พยายามควบคุมพวกมัน เป็นความรู้สึกอึดอัดขัดข้องสุดบรรยาย
แต่บรรดานักรบใต้ร่มธงของจั่วม่อ กลับรู้สึกราวกับว่ามีกองไฟลุกโชนอยู่ภายในร่างของพวกมัน เปี่ยมไปด้วยกำลังวังชาอย่างไร้ที่สิ้นสุดพวกมันไม่กลัวเกรงการสู้รบใด ๆ ทั้งสิ้น!
ราชาจงเจริญ!
นี่เป็นครั้งแรกที่จั่วม่อเป่าแตรศึกราชันโดยไม่ออมรั้ง ถึงยามนี้ ในที่สุดมันค่อยเข้าใจตำนานแห่งจอมราชันที่เล่าขานกันมา แท้จริงแล้วสิ่งที่สลักเสลาอยู่ภา
