านาง ในความเห็นของนาง การยึดครองเทียนหวนเพียงเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น
เนื่องเพราะหลินเชียนสั่งการให้พิชิตเทียนหวนเหนือโดยเร็วที่สุด นางได้แต่เลือกกลยุทธ์โหมโจมตีอย่างดุดัน ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่กองทัพของนางถนัดจัดเจน
กองทัพมู่เซวียนแม้มีข้อได้เปรียบด้านจำนวนคนอย่างเทียบกันไม่ติดแต่แทบทั้งหมดใช้พลังเทพไปจนหมดสิ้น ฝ่ายศัตรูที่มีกันอยู่เพียงพันกว่าคนกลับช่วงชิงเป็นฝ่ายมีเปรียบ
กงเหยี่ยเสี่ยวหรงนำกองทัพที่หลงเหลืออยู่ไม่ถึงสองพันคน เข่นฆ่าสังหารกองทัพมู่เซวียนอย่างบ้าคลั่ง
นางผิดพลาดไปแล้ว!
มู่เซวียนสีหน้ากลับคืนสู่ความสงบ นางออกคำสั่งโดยไม่ลังเล “หน่วยที่สี่สกัดพวกมันไว้ คนอื่น ๆ ที่เหลือให้ล่าถอยทันที! ใช้สัตว์ปราณ!”
กองทัพสองพันคนแยกตัวออกจากทัพหลักของมู่เซวียนทันที ตรงเข้าต่อสู้กับกงเหยี่ยเสี่ยงหรงเป็นพัลวัน
ทัพหลักของมู่เซวียนเรียกสัตว์ปราณของพวกมันออกมา ถอนกำลังออกจากสนามรบในบัดดล
กงเหยี่ยเสี่ยวหรงมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ไม่ได้ไล่ตามไป มันยังคงโอบล้อมและเข่นฆ่า ทัพย่อยสองพันคนที่เข้าสกัดขัดขวางมันไม่อาจปลีกตัวจากไป ครึ่งชั่วยามให้หลัง ทั้งสองพันคนก็ไม่หลงเหลือผู้ที่ยังมีชีวิตทั้งไม่มีผู้ใดหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว
กงเหยี่ยเสี่ยวหรงกลับไม่ได้รู้สึกยินดีแม้แต่น้อย ในใจมีเพียงความปวดร้าวขมขื่นไม่สิ้นสุด
การโจมตีตอบโต้นี้ไม่อาจเรียกได้ว่าชัยชนะ เนื่องเพราะมันต้องแลกด้วยชีวิตคนของมันกว่
