นั้นหรือ?
ทันใดนั้นเอง เพียะ ก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นก้อนหนึ่งคล้ายสลัดหลุดจากแรงดึงดูด ค่อย ๆ ลอยขึ้นอย่างช้า ๆ
นี่ประหนึ่งว่าเป็นสัญญาณเริ่มต้นของปฏิกิริยาลูกโซ่ เศษหินนับไม่ถ้วนแตกออกจากพื้น พากันลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าไม่ขาดสาย
ทุกผู้คนเหม่อมองอย่างตะลึงลาน ผู้ใดเคยพบเห็นภาพอันแปลกพิสดารและชวนอกสั่นขวัญแขวนถึงเพียงนี้มาก่อนเล่า?
จนถึงยามนี้ พลังสภาวะของบุรุษที่ยืนอยู่เหนือสัตว์ร้ายแดนร้าง ก็ยังคงเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ!
ไม่มีทีท่าว่าจะชะงักหยุดยั้งแม้แต่น้อย!
ผู้คนทั้งหมด ในใจหลงเหลือแค่เพียงความหวาดกลัวเท่านั้นนอกเหนือจากความกลัว ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกแล้ว ไม่เว้นแม้แต่ไห่ซินปิง!
พลังอันยิ่งใหญ่ไพศาลไร้ที่สิ้นสุดประดุจเกลียวคลื่นคลุ้มคลั่ง กวาดซัดออกไปอย่างต่อเนื่อง
หนึ่งร้อยลี้ หนึ่งพันลี้ … …
มีเพียงหน้ากากสัมฤทธิ์ที่เย็นเยียบและดวงตาอันเฉยเมยดุจเทพเทวาคู่นั้น ที่ยังคงกระจ่างชัดประหนึ่งว่าบุกรุกเข้ามาในจิตใจของผู้คนโดยตรง
จั่วม่อหงายมือขึ้น กล่องสี่เหลี่ยมสีทองใบน้อยลอยนิ่งอยู่เหนือฝ่ามือของมัน
‘อาณาจักรแห่งราชัน!’
จั่วม่อตวัดมือซัด ‘อาณาจักรแห่งราชัน’ ขึ้นไปบนท้องฟ้า
‘อาณาจักรแห่งราชัน’ พลันแตกระเบิดเป็นกลุ่มแสงเจิดจรัสที่กลางเวหา
โลกหล้าสงบเงียบลงโดยพลัน
พายุหมุนหายไป พลังสภาวะอันน่าพรั่นพรึงหายไป กระแสคลื่นคลั่งล้วนหายไป
ทุกผู้คนตกอยู่ท่ามกลางดาราจักรอักขระเทพอันไร้ที่สิ้นสุด เห็นอักขร
