มสงบเยือกเย็นบางส่วน นางเหลือบมองขุนพลคู่ใจนางนี้ด้วยสายตายกย่องชื่นชม ในบรรดาคนทั้งหมดนับจู้หนานเยวี่ยสงบเยือกเย็นที่สุด
“มีจำนวนเท่าใดไห่ซินปิงสุ้มเสียงกลายเป็นสงบราบเรียบ
“สองแสนห้าหมื่น!” จู้หนานเยวี่ยดวงตาคู่งามคล้ายกองเพลิงลุกโชน
นางไยมิใช่ตื่นตะลึงกับพลังอันเกรียงไกรของราชาองค์ใหม่เช่นกันแต่เมื่อนึกถึงการต่อสู้กับคู่มือร้ายกาจเช่นนี้ นางกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวเพียงแค่ลองนึกคิดดู โลหิตในกายก็ร้อนระอุราวกับจะเดือดพล่านขึ้นมาเสียเดี๋ยวนั้น!
“สถานที่ทำศึกสุดท้ายสมควรเป็นที่ใดไห่ซินปิงสลัดความหวาดกลัวออกจากใจ นางจะอย่างไรไม่ใช่ชนชั้นธรรมดาสามัญ สุ้มเสียงเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว
“แม่น้าหมิงอ๋อง!” จู้หนานเยวี่ยเน้นย้าทีละคำ
ไห่ซินปิงดวงตาทอประกายดุร้าย นางผุดลุกขึ้นอย่างฉับพลัน กล่าวด้วยสุ้มเสียงราวกับตัดตะปูเฉือนเหล็ก “แม่น้าหมิงอ๋อง! ประเสริฐ! เช่นนั้นก็ให้ศึกนี้กำหนดตัวหมิงอ๋องที่แท้จริงเถอะ!”
ทุกผู้คนผุดลุกขึ้นอย่างพร้อมเพรียง เค้าความลังเลและความหวาดกลัวในดวงตาของพวกมันเลือนหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือศรัทธาความเชื่อที่แม้ตายก็ไม่เปลี่ยนผัน!
ศึกสุดท้าย!
