งลานเล็กน้อย จากนั้นกลายเป็นปิติยินดี หากเอ่ยถึงยอดยุทธ์อันดับหนึ่งผู้มีพลังฝีมือเลิศภพจบพสุธาที่สุดในใต้หล้า มันทราบแต่แรกว่าไม่ใช่ผู้อาวุโสสูงสุดเทียนหวน ทั้งไม่ใช่หลินเชียน แต่เป็นซือ ตัวประหลาดเฒ่าผู้นี้มีชีวิตรอดมานานนับหมื่น ๆ ปี พลังฝีมือลึกล้าสุดจะหยั่งคำนวณ การปิดผนึกเมล็ดผลึกสุริยันอย่างง่ายดายปานพลิกฝ่ามือ จั่วม่อเชื่อว่าโลกนี้ไม่มีบุคคลที่สองที่ทำได้อีก
ตัวประหลาดนั้นพลันกล่าวว่า “จู่เหรินทราบว่าเจ้ามาแล้ว ใช้ให้ข้ามารอต้อนรับเจ้า”
ดูราวกับว่ามันแทบไม่ได้เอ่ยปากกล่าววาจาเป็นเวลานาน สุ้มเสียงแหบพร่ากระด้างไปมาก แต่สายตาที่มองจั่วม่อทอแววนุ่มนวล ปราศจากเค้าความเป็นศัตรูแม้แต่น้อย
จั่วม่อรู้สึกว่าอารมณ์ของมันพลิกกลับตาลปัตรเร็วเกินไป จากเลวร้ายสุดขั้ว กลับกลายเป็นแช่มชื่นแจ่มใสในทันที
“พวกท่านอาศัยอยู่ที่นี่หรือจั่วม่อถามตัวประหลาดหนามกระดูกอย่างสงสัยใคร่รู้
“มิผิด” ตัวประหลาดหนามกระดูกผงกศีรษะรับ
จั่วม่อจุปากอย่างอัศจรรย์ใจ “สถานที่อันแปลกพิสดารถึงเพียงนี้กลับสามารถเสาะหาจนพบ พวกท่านนับว่าร้ายกาจโดยแท้!”
ตัวประหลาดหนามกระดูกหัวร่อกึกกึก
เมื่อติดตามตัวประหลาดหนามกระดูก ตลอดทางขบวนของจั่วม่อไม่พบเจออุปสรรคสิ่งกีดขวางใดอีก อย่างไรก็ตาม ทุกคนมีประสบการณ์โชกโชน เมื่อมองเห็นการป้องกันระหว่างทาง ต้องใจสั่นสะท้าน พวกมันยามนี้ค่อยทราบว่าหากฝืนบุกฝ่าเข้ามาตรง ๆ ต่อให้พวกมันเข้มแข็ง
