ามคาดหมาย แต่มันยังคงมีความเชื่อมั่นในการต้านรับกระบี่อันน่ากลัวนี้
ห้วงความว่างเปล่าเหนือศีรษะสลายหายไปทันที กลับกลายเป็นชั้นเมฆหนาหนักอีกครั้ง
“อสนีบาต!”
ครืนครืน ชั้นเมฆหนาทั้งแถบคล้ายตื่นขึ้นจากนิทรา อสรพิษสีเงินนับไม่ถ้วนโลดเร่าอยู่ท่ามกลางชั้นเมฆ ท้องฟ้ากลับกลายเป็นสีขาวเจิดจ้าในชั่วพริบตา
อักขระเทพรอบกายผู้อาวุโสสูงสุด พลันสว่างไสวขึ้นพร้อมกัน
ครืน เปรี้ยง!
สายฟ้าหยาบหนาเท่าท่อนแขนสายหนึ่งพุ่งดิ่งลงจากฟากฟ้า ฟาดใส่ปราณกระบี่ของเหวยเสิ้งอย่างถนัดถนี่!
ครืนครืน เปรี้ยงเปรี้ยง!
ชั่วพริบตาดุจประกายไฟ สายฟ้าหลายสิบสายกระหน่าฟาดใส่ปราณกระบี่ของเหวยเสิ้งอย่างพร้อมเพรียง
ปราณกระบี่ของเหวยเสิ้งในที่สุดไม่อาจทนทานรับไหว ภายใต้พลังอันเกรี้ยวกราดของสายฟ้าหลายสิบสาย ถูกกระแทกทำลายกลายเป็นละอองแสง แล้วสลายหายไป
ผู้อาวุโสสูงสุดลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ปราณกระบี่แม้ยังอยู่ห่างจากมันหนึ่งร้อยจั้ง แต่ยังคงอันตรายยิ่ง ซึ่งความจริงมันไม่ได้ดูแคลนเหวยเสิ้งแม้แต่น้อย นี่เป็นเหตุผลที่มันเปิดฉากด้วยกระบวนท่าสังหารเช่นเพลิงต้นกำเนิดฟ้าเวิ้งว้าง แต่นึกไม่ถึงว่าท่าสังหารของมันจะถูกทำลายอย่างง่ายดายเช่นนี้
แม้ว่าสายฟ้าจะสกัดกั้นปราณกระบี่เอาไว้ได้ แต่ผู้อาวุโสสูงสุดก็สูญเสียโอกาสเป็นฝ่ายกำหนดไปแล้ว
จริงดังคาด กระบี่ที่สองของเหวยเสิ้งตามติดมาทันที ถึงกับบรรลุถึงเบื้องหน้ามันในชั่วพริบตา
กระบี่นี้ดูผิวเผิน
