ลืนกินสรรพสิ่ง กลับถูกลำแสงเรียวบางเหล่านั้นสะกดตรึงไว้อย่างแน่นหนา ไม่อาจแผลงฤทธิ์ได้อีกเป็นครั้งที่สอง
ในชั่วพริบตาเดียว ลำแสงเหล่านั้นก็รัดพันทั่วทั้งปราณกระบี่
ปัง!
ทั้งปราณกระบี่และเส้นลำแสงที่พัวพันอยู่รอบๆ พลันแตกระเบิดอย่างพร้อมเพรียง
ทว่าลำแสงที่แตกหักเหล่านั้นคล้ายไม่ได้รับผลกระทบใด ยังคงพุ่งดิ่งเข้าหาเหวยเสิ้งดุจสายฟ้าฟาด!
เหวยเสิ้งตาลายละลาน การจู่โจมของผู้อาวุโสสูงสุดแทบจะไม่มีรูปแบบอันใด มันใช้อักขระเทพและค่ายกลยันต์ทุกชนิดได้ถึงขอบเขตสูงสุด มันช่าชองชำนาญถึงที่สุด แฝงเร้นด้วยพันเปลี่ยนหมื่นแปร บรรลุถึงขั้นลึกล้าสุดหยั่งคำนวณ! ก่อนหน้านี้เหวยเสิ้งไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน ว่าค่ายกลยันต์และอักขระเทพจะสามารถนำมาใช้อย่างเลิศล้าพิสดารถึง
ๆ คราหนึ่ง มันหลุบตาลงเล็กน้อย
นึกไม่ถึงว่าจะต้องนำวิชาลับออกมาใช้รวดเร็วถึงปานนี้… …
มันทราบว่าผู้อาวุโสสูงสุดมีวรยุทธ์เหนือล้ากว่ามัน จึงเตรียมใจเผชิญการต่อสู้อันหนักหนาสาหัสไว้ตั้งแต่แรก แต่จะอย่างไร ก็ไม่เคยคิดว่าจะต้องใช้ท่าไม้ตายสูงสุดของตนอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้
กระบี่โลหิตประหารเทพที่อยู่ในมือคล้ายหยั่งทราบถึงจิตวิญญาณการต่อสู้ของเหวยเสิ้ง ยิ่งพลุ่งพล่านฮึกเหิมกว่าเดิม
กลิ่นคาวโลหิตหนาหนักแผ่กระจายออกมาจากกระบี่ รอบกายเหวยเสิ้งคล้ายถูกย้อมไปด้วยโลหิต สีแดงเลือดอันเข้มข้นและน่าสะพรึงกลัวไหลบ่าไปยังทุกทิศทางด้วยระดับความเร็วอันน่าตระ
