เปลวไฟในตำนานนี้จริงรึ
ยามนี้ย่อมไม่ใช่เวลาจะมัวมาขบคิดใคร่ครวญ เพียะ เจ้าเพลิงน้อยปรากฏอยู่ในมือจั่วม่อทันที
ในบรรดาเจ้าตัวเล็กทั้งหลาย เจ้าเพลิงน้อยและเจ้าดำน้อยเป็นพวกที่ทราบกันดีว่าไม่มีขีดความสามารถในการต่อสู้ ความดีความชอบของเจ้าดำน้อยอยู่ที่ความสามารถในการหาสมบัติของวิเศษ ส่วนเจ้าเพลิงน้อยจนถึงบัดนี้ ประโยชน์ใช้สอยเพียงหนึ่งเดียวของมัน คือการทำตัวเป็นลูกไฟที่สามารถพ่นไฟได้ในยามที่เสี่ยวม่อเกออารมณ์ขุ่นมัว การเดินทางในระยะนี้เปี่ยมภยันตรายนับไม่ถ้วน จั่วม่อเกรงว่าเจ้าเพลิงน้อยจะได้รับอันตราย จึงเก็บมันไว้ในแหวนมิติอันอบอุ่นปลอดภัยมาโดยตลอด
สุดท้ายเจ้าเพลิงน้อยลงเอยด้วยการนอนหลับสนิทอยู่ในแหวนมิตินอนจนร่างอ้วนๆ ของมันยิ่งกลมดิกกว่าเดิม
เมื่อเจ้าเพลิงน้อยปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของจั่วม่อ มันยังคงนอนหลับอย่างสุดแสนจะสุขใจอยู่เลย
จั่วม่อเหลือบมองแวบหนึ่ง พะ พะ พะ มันออกแรงบีบเค้น ร่างของเจ้าเพลิงน้อยเปลี่ยนรูปทรงไปตามแรงขยำ ต้องลืมตาสะลึมสะลืออย่างงุนงง พอเห็นจั่วม่อกำลังประทุษร้ายมันอีกครั้ง เจ้าเพลิงน้อยก็หลับตาลงอีกรอบในทันที สีหน้าเกียจคร้านเฉยชา ทั้งยังดูสบายอกสบายใจไม่น้อย
ดูท่าว่าเจ้าเพลิงน้อยจะปล่อยให้จั่วม่อกระทำตามอำเภอใจ ราวกับว่าสุดท้ายแล้วมันก็บรรลุยอดวิชา ต่อให้จั่วม่อรังแกมันอย่างไร มันก็ยังสามารถนอนหลับได้อย่างสบายใจ
จั่วม่อมองดูอย่างขุ่นเคือง จากนั้นตวาดก้อง “บุตรอันปร
