บทที่ 197 พระโบราณโคมสีเขียวตลอดไป

(青灯古佛 qīng dēng gǔ fó พระโบราณโคมสีเขียว ความหมาย: หมายถึง ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวในพุทธศาสนา ในตอนนี้คง เป็นความหมายประมาณว่า บวชตลอดชีวิต) ผนึกและค่ายกล ค่อยๆหายไป! โซ่ที่พันรอบร่างของเจียงชาน ก็หายไปเช่นกัน เจียงชานล้มลงบนพื้น ใบหน้าซีดเซียว นางลืมตาขึ้นอย่างไร้ ชีวิตชีวาและมองไปรอบๆ แน่นอนว่า นางไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม้ว่าร่างกายของนางจะอ่อนแอมาก แต่เจียงชานก็มาถึงครึ่งก้าว เมือนเทพแล้ว เนื่องจากถูกบังคับ อีกเพียงก้าวเดียว วิญญาณจะเปลี่ยนรูปแบบ และนางจะสามารถ ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเสมือนเทพได้! อย่างไรก็ตาม เจียงชานไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ นางพยายามลากร่างหนักๆ และลุกขึ้น ขณะนี้ ร่างกายของนางอ่อนล้า และหัวใจก็ทำงานหนักมาก นางเดินออกมาข้างนอก เมื่อเดินออกมาจากห้องมืดใต้ดิน ก็ปรากฏตัวในคฤหาสน์ในเมืองหลวงของราชวงศ์หลัวอี้ แน่นอนว่า. คฤหาสน์หลังนี้พังทลายลง มีรอยแตกนับไม่ถ้วนบนพื้น นางไม่ได้เห็นดวงอาทิตย์มานานแล้ว แดดส่องไปที่ร่างของเจียงชาน ทำให้นางหรี่ตาลงเล็กน้อยและ เอามือปิดตา รอให้ชินสักพัก แล้วค่อยมองไปรอบๆ มีซากปรักหักพังเต็มไปหมด! รอยแตกนั้นหนาพอๆ กับแขนของทารก กระจายออกไปรอบๆ พื้นดินขรุขระ นี่…เกิดอะไรขึ้น? เจียงชานเดินไปท่ามกลางซากปรักหักพังด้วยสายตาที่ว่างเปล่า อย่างไร้จุดหมาย มีคนร้องไห้รอบๆ มีชายในชุดเกราะคุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยใบหน้าเศร้าสร้อย “จักรพรรดิสิ้นแล้วและองค์ชายใหญ่ก็เสียชีวิต” “ราชวงศ์หลัวอี้พินาศแล้ว!” ราชวงศ์หลัวอี้ …พินาศ? เจียงชานตาสว่างขึ้นแล้ว นางมองไปทางพระราชวัง ที่นั่น ยังคงมีกลิ่นอายของความรุนแรงหลงเหลืออยู่ พระราชวังได้พังทลายลงแล้ว พลังงานปราณเส้นเลือดมังกรที่ควรจะมีอยู่นี้น ได้หายไปนาน แล้ว เจียงชานเห็นคฤหาสน์ที่ทรุดโทรม ณ หน้าประตูคฤหาสน์ มี ชายชราสวมเสื้อคลุมยืนมองดูพระราชวัง เจียงชานเดินเข้าไปหาช้าๆ นางถามว่า “เกิดอะไรขึ้น” ชายชราในชุดคลุมผ้ากลับมามีสติสัมปชัญญะและมองมาที่เจียง ชาน “องค์หญิงใหญ่?” เจียงชานคือหญิงสาวของหวางเทียนหมิง ขุนนางระดับสูงของราชวงศ์หลัวอี้นั้นชัดเจนมาก ชายชราที่สวมผ้าคลุมคนนี้ย่อมเป็นขุนนางของราชวงศ์หลัวอี้ เช่นกัน ชายชรายิ้มอย่างมีเหนื่อยอ่อน และกล่าวว่า: “ขอแสดงความ เสียใจต่องค์หญิงใหญ่ ทั้งจักรพรรดิและองค์ชายใหญ่ สิ้นแล้ว” “ผู้ใดทำ?” ชายชรากล่าวว่า: “เป็นเย่ชิวไป่ อาจารย์ของเขาและเหล่าศิษย์ น้องทั้งหมด” เย่ชิวไป่… ดวงตาของเจียงชานขยับ กลายเป็น เขาทำได้จริงๆ วันนั้น. ณ สำนักชางเต๋าแดนเหนือ เขาเผชิญหน้ากับการปิดล้อมของหวางเทียนหมิง เย่ชิวไป่กล่าวคำเหล่านั้น ในอนาคต ข้าจะถือดาบ พร้อมเหยียบย ่าราชวงค์หลัวอี้! ในตอนนั้น ไม่มีใครเชื่อ แต่ตอนนี้ เขาทำมันแล้ว! คิดถึงเรื่องนี้ เจียงชานหัวเราะออกมา ขณะยิ้ม นางยังคงเดินไปข้างหน้า ชายชราในชุดคลุมมองดูเจียงชาน โดยคิดว่า เป็นเพราะอารมณ์ แปรปรวนมากเกินไปจากข่าวการตายของหวางเทียนหมิง มันคงทำให้นางมีปัญหาทางจิต เขาไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป เขาถอนหายใจออกมา “โอ้ องค์หญิงก็น่าสงสารเหมือนกันนะ” ประโยคนี้กล่าวไม่ผิด เจียงชานช่างน่าสงสารเสียจริง เพียงแต่มันไม่เหมือนกับในความคิดของชายชรา เมื่อตอนอยู่ในภูมิภาคแดนใต้ พรสวรรค์ของเย่ชิวไป่ถูกทำลาย และเนื่องจากนางเป็นร่างเตาซ่อนสวรรค์ จึงได้รับความโปรด ปรานจากหวางเทียนหมิง ตระกูลเย่ในเวลานั้น กับเย่ชิวไป่ที่สูญเสียพรสวรรค์ไป เขาจะ เป็นคู่ต่อสู้ของหวางเทียนหมิง ได้อย่างไร? ทุกคนรู้ว่า ราชวงศ์หลัวอี้ เป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดใน ภูมิภาคแดนเหนือ แดนเหนือ ได้รับการยอมรับว่าเป็นภูมิภาคที่แข็งแกร่งที่สุดใน บรรดาสี่ภูมิภาค (จงหยูไม่รวมอยู่ในนั้น ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้) และในแดนเหนือนี้ ราชวงศ์หลัวอี้เป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุด ด้วยพื้นหลังเช่นนี้ ตระกูลเย่ หรือเย่ชิวไป่ที่สูญเสียการสนับสนุนจากตระกูล จะ สามารถต้านทานได้อย่างไร? ในเวลานั้น. เมื่อเผชิญหน้ากับภัยคุกคามของหวางเทียนหมิง นางไม่มี ทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อฟัง และหวางเทียนหมิง เพื่อให้เจียงชานยอมแพ้ต่อเย่ชิวไป่อย่าง สมบูรณ์ ดังนั้นเขาจึงขอให้ใครสักคนปลอมตัวเป็นเจียงชาน และไป สังหารเย่ชิวไป่! และแผนนี้ เจียงชานก็เพิ่งมารู้ในภายหลัง อย่างไรก็ตาม นางไม่สามารถหยุดมันได้ แต่นางก็แก้ปัญหาด้วยการ ติดสินบนหนึ่งในมือสังหารด้วยราคา ที่สูงลิบ! ให้เขาช่วยเย่ชิวไป่ในช่วงเวลาวิกฤต เพื่อที่เขาจะได้ไม่ตาย! แต่เหตุการณ์ต่อมา ใครๆก็รู้ ทุกคนถูกหลู่ชางเฉิงสังหาร คนที่ติดสินบน ก็ถูกสังหารไปด้วยเช่นกัน! เป้าหมายของการค้นวิญญาณ ไม่ใช่คนที่เจียงชานติดสินบน ด้วยเหตุนี้ เย่ชิวไป่จึงเชื่อเสมอว่า นี่คือผลงานของเจียงชาน! ตามความเป็นจริง. หวางเทียนหมิงก็รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ของเจียงชานทีหลัง เขาจึงขังเธอไว้ในสวนลูกแพร์ และไม่อนุญาตให้นางออกไปไหน แน่นอน. ไม่สำคัญว่า เย่ชิวไป่จะรู้ความจริงเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ นี้หรือไม่ เจียงชานยิ้มอย่างผ่อนคลายบนใบหน้าของนาง เดินไปบนถนนที่พังทลาย เดินอย่างไร้จุดหมาย เดินจนสุดทาง. เดินออกจากเมืองหลวง เดินเข้าไปในภูเขา มองดูทิวทัศน์รอบๆ ตอนนี้เจียงชานเหมือนนกขมิ้นที่ออกจากกรง กลับสู่ธรรมชาติ ยินดีและดีใจ! ไม่กี่วันก็ผ่านไป เจียงชานหุบยิ้ม นางไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี! ขณะเดินต่อไปข้างหน้า นางพบนักบวชหญิงอยู่ นางมองดูอาศรม จู่ๆเจียงชานก็หัวเราะออกมา ยิ้มอย่างสดชื่น และเข้าไปใกล้ๆ หยิบห่วงเหล็กที่แขวนอยู่หน้าประตู แล้วเคาะที่อาศรม ไม่นาน ประตูก็เปิดออกจากด้านใน นักบวชหญิงชราออกมา นางมองไปที่เจียงชานประสานมือแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่รู้ว่าทำไม ผู้เจริญหญิง ถึงมาที่นี่?” เจียงชานยิ้มและกล่าวว่า “โกนศรีษะให้ข้า แล้วทำให้ข้า กลายเป็นนักบวชเถอะ” นักบวชหญิงชราผงะไปครู่หนึ่ง มองสตรีที่อยู่ตรงหน้า นางช่างงดงามและมีบุคลิกที่ไม่ธรรมดา ดูเผินๆแล้ว นางไม่ใช่ลูกของตระกูลธรรมดา หญิงสาวแบบนี้คิดจะบวชได้ยังไง? “สาวน้อย ทุกอย่างมีทางออก อย่าหุนหันพลันแล่น” เจียงชานยิ้มและส่ายหัว: “แก้ไขไม่ได้แล้ว ไม่มีที่ไปแล้ว” เมื่อมองไปที่รอยยิ้มบนใบหน้าของเจียงชาน มีแววตาแน่วแน่ นักบวชหญิงชรานิ่งเงียบ “เจ้า…คิดดีแล้วใช่ไหม?” เจียงชานพยักหน้า นักบวชหญิงชราหยุดเกลี้ยกล่อม และพาเจียงชานเข้าไปใน อาศรม ในมือถือมีดโกน ด้วยใบหน้าเคร่งขรึม นักบวชหญิงชรากล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าเลือก เป็นนักบวชแล้ว นับแต่นี้ไป เรื่องเล็กน้อยทางโลก ความคับข้องใจ ความคับแค้นใจของปถุชน จะไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าอีก และเจ้าไม่ สามารถยุ่งเกี่ยวกับโลกปถุชนได้อีก เจ้าทำได้ไหม?” เจียงชานพยักหน้า นักบวชหญิงชราพยักหน้า นางใช้มีดโกน โกนผมของเจียงชาน หลังจากเสร็จสิ้นแล้ว เจียงชานคุกเข่าบนฟูก มองไปยังรูปปั้นพระโพธิสัตว์เบื้องหน้า นาง ทันใดนั้นลมปราณในร่างกายก็สลายไป! เจียงชานทำลายการบ่มเพาะทั้งหมดของนาง! นักบวชหญิงชราที่อยู่ข้างๆ ดูฉากนี้แล้วถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ ไม่ได้หยุดเจียงชาน หลังจากทำสิ่งนี้ เจียงชานก็กลายเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีฐานบ่ม เพาะ ไม่มีความผันผวนของลมปราณ! เจียงชานมองพระโพธิสัตว์ แล้วยิ้มพร้อมกล่าวว่า “ตั้งแต่นี้ไป ข้า จะไม่อยู่ในโลกของท่านแล้ว” “อย่างไรก็ตาม ข้าจะอยู่ที่นี่ คอยสวดมนต์ให้ท่าน” “รักษาชีวิตของท่านให้ปลอดภัย” “ขอให้ท่านมีความสุขตลอดชีวิต” พระโบราณโคมสีเขียวตลอดชีพ! และไม่กี่ปีต่อมา หัวหน้าตระกูลเจียง ซึ่งก็คือบิดาของเจียงชานได้ทราบข่าว แต่เขาก็ไม่ได้รบกวนบุตรสาวของเขา เขารู้ว่า แม้ว่าเขาจะไปหานาง เขาก็จะรบกวนนาง และเป็นไป ไม่ได้ที่นางจะกลับมา แน่นอน นี่เป็นเรื่องราวภายหลัง…