ฟู่ว!
เปลวไฟสายหนึ่งเฉียดผ่านร่างของมันไปเพียงองคุลีเดียว
อู่เจินใจหายวาบ หรือว่าในหมู่ศัตรู มีผู้ที่ไม่ได้รับผลกระทบจาก‘ประกายเงินบดบังดวงตา’ อยู่ด้วย
มันยังไม่ทันจะได้ขบคิดใคร่ครวญ แสงไฟอีกจุดหนึ่งพลันปะทุขึ้น
คราวนี้อู่เจินไม่ล่าถอยหลบเลี่ยง อักขระเทพปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ มันจี้ดรรชนีใส่เปลวไฟโดยไม่กลัวเกรง!
บึม!
มันรู้สึกว่าเปลวไฟร้อนลวกสายหนึ่งแล่นผ่านปลายนิ้ว เจาะทะลวงเข้าไปร่างกายมันอย่างดุร้าย!
ซี๊ด อู่เจินสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ อักขระเทพเปล่งแสงเจิดจ้าพลังเทพในกายพุ่งทะยานขึ้น มันพยายามรีดเค้นเปลวไฟมฤตยูสายนี้ออกจากร่างอย่างสุดความสามารถ จากนั้นมันค่อยมองเห็นคู่ต่อสู้ของตนชัดตาผู้ที่ลงมือลอบจู่โจมกลับเป็นนกใหญ่ตัวหนึ่ง!
ในดรรชนีของอู่เจินอัดแน่นไปด้วยพลังของยันต์เทพยดาแห่งเทียนหวน นกโง่ก็มิได้ปลอดโปร่งสบายเท่าใด ถึงกับกระแทกเท้าถอยหลังไปหลายก้าว
เพียงไม่กี่ก้าวเหล่านี้ ดูผิวเผินคล้ายไม่มีสิ่งใดผิดแปลก แต่สำหรับนกโง่ที่ปกติทระนงถือดีถึงที่สุด ไหนเลยจะสะกดกลั้นความเดือดดาลเอาไว้ได้!
เหนี่ยวต้าเจี่ยเคยต้องเสื่อมเสียหน้าถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใด!
นางกางปีกกว้าง ประหนึ่งว่าจะโผนทะยานขึ้น ท่ามกลางเสียงร้องแหลมใส เปลวไฟสีแดงเจิดจ้าพุ่งวาบออกจากปาก
อู่เจินสัญชาตญาณบอกถึงอันตรายของเปลวไฟสายนี้ มันไม่สนใจสิ่งใดอีก รีบดีดกายล่าถอยอย่างไม่คิดชีวิต
นกโง่กระพือปีกเร็วขึ้น เปลวไฟพลันกระโจ
