ารหินหลอมเหลว บันดาลให้จั่วม่อรู้สึกแสบร้อนประดุจร่างกายกำลังลุกไหม้
“ฆ่า!”
จั่วม่อร่างเปล่งประกายสีทองเข้ม แผดเสียงคำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดิน กรงเล็บพิฆาตมังกรที่อยู่ในมือห่อหุ้มด้วยชั้นแสงสีทองเจิดจ้า
กำแพงกุหลาบสีชมพูคล้ายเปราะบางยิ่ง พลันแตกระเบิดกระจัดกระจาย ปลิวเวียนว่อนไปทุกทิศทาง
ทว่าจั่วม่อกลับสีหน้าแปรเปลี่ยน กรงเล็บพิฆาตมังกรคล้ายฟันถูกกองฝ้าย พลังที่มองไม่เห็นขุมหนึ่งหยุดยั้งมัน หรือไม่ก็รัดพันรอบๆ หรือบางทีอาจจะฉุดดึงมันเอาไว้
กลีบบุปผาเหล่านี้แม้ดูบอบบาง แต่กลับแฝงเร้นไว้ด้วยพลังอันน่าตระหนก
คลื่นพลังรุนแรงที่เกิดจากการปะทะ กดทับจนสองเท้าของจั่วม่อจมลึกลงไปในพื้นหินอย่างไม่หยุดยั้ง ในชั่วพริบตาก็จมลึกลงไปจนถึงหน้าแข้ง สองเท้าติดแน่นอยู่ในพื้นศิลา
ภายใต้พายุการโจมตีถี่ยิบดุจห่าฝน จั่วม่อได้แต่กวัดแกว่งกรงเล็บพิฆาตมังกรคุ้มกันตนเองตามสัญชาตญาณ!
ในเวลานี้ หลีเซียนเอ๋อร์กำลังปะทะหักหาญกับอากุ่ยอย่างดุเดือดเลือดพล่าน
อากุ่ยเมื่อเห็นสถานการณ์คับขันอันตรายของจั่วม่อ ดวงตาพลันลุกโชนด้วยเปลวไฟสีม่วงสายหนึ่ง
วู้ม บนพื้นผิวของ ‘วิญญาณมิดับสูญ’ พลันปรากฏเปลวไฟสีม่วงชั้นหนึ่ง เปลวไฟเหล่านี้เบาบางยิ่ง ลุกไหม้อย่างเงียบเชียบ
มีดสั้นกระดูกสองเล่มพลันปรากฏขึ้นในมือของอากุ่ย มีดสั้นทั้งคู่ห่อหุ้มด้วยเปลวไฟสีม่วง ‘วิญญาณมิดับสูญ’ สีเทาเข้มแผ่กางราวกับปีกวิหค เห็นเปลวไฟสีม่วงไหลเวียนอยู่ภา
