ๆ เท่านั้น
ในฐานะสัญลักษณ์ศึกของชนเผ่า หลันกังวลสนใจต่อโลกภายนอกยิ่งกว่าผู้ใดในเผ่าเสียอีก
การคงอยู่มานานนับหมื่นปีช่วยให้มันมองเห็นถ่องแท้ผ่านม่านหมอกแม้แต่ในม่ออวิ๋นไห่ ชนเผ่ามนุษย์หมอกก็นับว่ามีขนาดเล็กเกินไป อย่าว่าแต่หากเทียบกับใต้หล้า พวกมันเล็กกระจ้อยร่อยไม่ต่างจากฝุ่นธุลี
หลันทราบแน่แก่ใจ ทั่วหล้าอาจไม่มีขุมอำนาจที่สองที่เป็นเช่นจั่วม่อซึ่งปฏิบัติต่อพวกมันด้วยน้าใจไมตรีและจิตใจเปิดกว้าง แต่หากมันต้องการให้ชนเผ่ามนุษย์หมอกมีที่ยืนอันมั่นคงกว่านี้ จะอย่างไรต้องลงทุนลงแรงเพื่อการพัฒนา พวกมันต้องเป็นกำลังให้แก่ม่ออวิ๋นไห่ กลายเป็นหนึ่งในส่วนสำคัญของม่ออวิ๋นไห่
แต่จนกว่าจะถึงวันนั้น ภาระหน้าที่ทั้งหมดสำหรับชนเผ่า ความดีความชอบทั้งมวลที่พวกมันจำเป็นต้องได้รับ หลันเพียงผู้เดียวจะรับผิดชอบทั้งหมดด้วยตัวเอง!
นี่เป็นภาระหน้าที่ซึ่งหลันจะต้องแบกรับไว้บนไหล่ของตน ในฐานะนักรบสัญลักษณ์ศึกแห่งชนเผ่ามนุษย์หมอก
ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่าสถานการณ์ล่าสุดของจั่วม่อและม่ออวิ๋นไห่เรียกได้ว่าเลวร้ายยิ่ง… …
หลันหวนนึกถึงคำร้องขอจากกงซุนชา หลังจากขบคิดอยู่ชั่วครู่ มันก็ตกลงใจทันที
มันเพ่งจิตวูบ เจตจำนงศักดิ์สิทธิ์ครอบคลุมลงทั่วทั้งเผ่าในบัดดล
เจตจำนงศักดิ์สิทธิ์แผ่กระจายเป็นระลอก มนุษย์หมอกทุกคนไม่ว่ากำลังทำอะไร ล้วนพากันหยุดมือโดยไม่รู้ตัว แต่ละคนสีหน้าทอแววตื่นตะลึง จากนั้นพากันสาดพุ่งไปยังวิหารเ