้าดำน้อยไถลปรูดลงมาจากตัวของนกโง่ จากนั้นเริ่มบินตรงดิ่งไปยังทิศทางหนึ่ง
จั่วม่อร้องเตือนทุกคน จากนั้นรีบตามติดไปอย่างกระชั้นชิด
เจ้าดำน้อยทั้งปราดเปรียวและรวดเร็วยิ่ง จั่วม่อกับพวกทั้งหลายต้องปลุกปลอบสมาธิจิตใจให้ตื่นตัวอย่างเต็มที่ ขณะที่ไล่ประชิดติดหลังไปโดยไม่ให้คลาดสายตา
หลังจากบินไปยี่สิบกว่าลี้ เจ้าดำน้อยในที่สุดก็หยุดลง จากนั้นร่อนลงเกาะบนท่อนไม้ที่ไหม้เกรียมชิ้นหนึ่ง
จั่วม่อประหลาดใจเล็กน้อย เพ่งสายตาตรวจดูท่อนไม้อย่างสงสัยใคร่รู้ ท่อนไม้นี้เห็นได้ชัดว่าเก่าแก่โบราณ ครึ่งหนึ่งจมอยู่ใต้พื้นดิน อีกครึ่งหนึ่งโผล่พ้นขึ้นมาในอากาศ ท่อนไม้นี้สมควรเป็นลำต้นของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งเส้นผ่านศูนย์กลางราว ๆ สามฉื่อ ปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้าหนาแน่น มองผิวเผินดูธรรมดาสามัญยิ่ง
เจ้าดำน้อยเกาะแน่นอยู่บนท่อนไม้ ท่าทางลุ่มหลงมึนเมา
หรือว่าท่อนไม้นี้มีสิ่งใดพิเศษ?
จั่วม่อยิ่งสงสัยใคร่รู้กว่าเดิม มันเดินเข้าใกล้ ยื่นมือตระเตรียมปัดตะไคร่น้าที่เติบโตบนท่อนไม้ออกไปให้พ้นทาง
ฮะ!
ทันทีที่จั่วม่อสัมผัสถูกตะไคร่น้า ทันใดนั้นสายฟ้าเส้นหนึ่งพลันแลบลั่น พุ่งใส่ปลายนิ้วของมันจนชาด้าน
สายฟ้า!
ตะไคร่น้าสีเขียวมรกต อัดแน่นไปด้วยสายฟ้าปริมาณมหาศาล!
จั่วม่ออัศจรรย์ใจไม่น้อย ทดลองทาบฝ่ามือลงบนตะไคร่น้า เป็นไปตามที่คาด สายฟ้าอีกเส้นหนึ่งพุ่งใส่ฝ่ามือของมันในบัดดล
ช่างน่าสนใจนัก!
มันเพิ่งจะเคยพบเห็นตะไคร่น้าที่เปี่ยม
