เห็นหนามเทพสุริยันที่แยบคายถึงเพียงนั้น ถึงกับพลาดเป้าไปจริง ๆจั่วม่อตะลึงงันไปชั่ววูบ แล้วพลันตั้งสติได้ทันที แทนที่จะล่าถอยกลับสะอึกเข้าหา ขวานเทพสุริยันในมือหวดใส่ศัตรูตรงหน้าอย่างหักโหม!
ขวานนี้รวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ
เนี่ยเฉินเห็นเพียงเงาพร่าเลือนวูบ ทันใดนั้นพลังขวานสีทองก็ฟันมาถึงศีรษะมันแล้ว
แต่เนี่ยเฉินเวลานี้อยู่ในสภาวะสุดอัศจรรย์ ปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็วหาใดเทียบ มือขวาตวัดวูบ กระบี่บินฉกปราดเข้าหาช่วงเอวของจั่วม่อปานอสรพิษร้าย
นี่เป็นกระบวนท่าตายตกตามกัน มันวางเดิมพันกับความจริงที่ว่าฝ่ายตรงข้ามต้องหันกลับไปป้องกันตัว!
คมขวานเทพสุริยันที่สามารถผ่าขุนเขาแยกปฐพีแทบจะฟันถึงใบหน้ามันอยู่รอมร่อ แต่เนี่ยเฉินสีหน้าสงบราบเรียบผิดธรรมดา ดวงตากระจ่างใสดุจแก้วผลึกไม่สั่นไหวแม้แต่ชั่ววูบ
นานมากแล้วที่จั่วม่อไม่ได้เผชิญคู่ต่อสู้ที่ตึงมือถึงเพียงนี้ กระบวนท่าของอีกฝ่ายดุดันอำมหิตยิ่ง มันแม้สามารถผ่าแยกร่างคนผู้นี้ออกเป็นสองเสี่ยง แต่ปราณกระบี่ของอีกฝ่ายก็จะตัดร่างมันจนขาดกลางเช่นกัน
มันพลิกฝ่ามือวูบ วกขวานในมือกลับไปฟาดฟันใส่กระบี่บินทันที
ตง!
เสียงปะทะดังสนั่นลั่นโลก ประกายไฟแลบลั่นเป็นทางยาว!
จั่วม่อและเนี่ยเฉินกระแทกเท้าถอยหลังอย่างพร้อมเพรียง
เนี่ยเฉินในที่สุดเผยสีหน้าตื่นตะลึง พลังฝีมือของฝ่ายตรงข้ามยังกล้าแข็งกว่าที่มันจินตนาการเอาไว้เสียอีก แต่สิ่งที่ทำให้มันตื่นตระหนกยิ่งกว่าคือมั