วเอง
“ข้าไม่ทราบว่าวิญญาณที่จากไปของพวกเจ้าจะหวนกลับมาหรือไม่เจ้าเหน็ดเหนื่อยกันมามากแล้ว หลับให้สบายเถอะ ข้าจะมุ่งหน้าต่อไป”
จากนั้นมันหันกลับ เดินนำกองพันบาปเคราะห์ที่เหลือหายเข้าไปในค่ายกลเคลื่อนย้าย
เปี๋ยหานกลับมายังที่พำนักของตน จากนั้นไปยังเกาะเมฆของฉุนอวี๋เฉิง เพื่อเสาะหาตัวฉุนอวี๋เฉิง
ฉุนอวี๋เฉิงแม้ว่าบางครั้งอาจเลอะ ๆ เลือน ๆ อยู่บ้าง แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าคู่สนทนาของมันเป็นผู้ใดด้วย ต่อหน้าเทพมฤตยูเช่นเปี๋ยหาน มันก็ให้ความร่วมมือด้วยดี อย่าว่าแต่เปี๋ยหานไม่เคยซักไซ้เรื่องราวที่ซับซ้อนให้มันต้องขุ่นข้องรำคาญ และจะว่าไปแล้ว ไข่มุกโลหิตเหล่านั้นเป็นศิษย์พี่จั่วหลอมสร้างขึ้น ฉุนอวี๋เฉิงเองก็กระหายใคร่รู้เป็นอย่างยิ่งว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นไร
“อยู่ที่นั่น พวกมันเติบโตได้ดีมาก” ฉุนอวี๋เฉิงชี้ไปยังลูกกลมโลหิตในบ่อโลหิต กล่าวพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “พวกมันเริ่มจะมีคุณลักษณะบางประการของพาหนะปิศาจบ้างแล้ว แต่ยังเป็นลักษณะที่พื้นฐานมาก”.
เปี๋ยหานจ้องมองลูกกลมโลหิตในบ่อโลหิตโดยไม่เอ่ยปากแม้สักครึ่งคำ
บ่อโลหิตลักษณะนี้มีมากมายนับไม่ถ้วน ยืดยาวออกไปราวกับไม่มีที่สิ้นสุด ภายในบ่อโลหิตแต่ละบ่อ มีลูกกลมโลหิตหนึ่งเม็ดกำลังเติบโตขึ้น
“ไข่มุกโลหิตเหล่านี้ยังคงสัญชาตญาณการต่อสู้เอาไว้ ดังนั้นพวกมันดุร้ายดิบเถื่อนยิ่ง หากมีลูกกลมโลหิตสองลูกอยู่ในบ่อโลหิตเดียวกัน พวกมันจะเข่นฆ่ากันจนตายไปข้างหน
