เซิงเป็นฝ่ายลงมือก่อน ร่างพลันหายวับไปจากที่ แล้วปรากฏขึ้นด้านข้างเปี๋ยหาน พลังสีน้าเงินเจิดจรัสนับไม่ถ้วนทะลักทลายออกไปประหนึ่งลมคลุ้มฝนคลั่ง โถมซัดเข้าหาเปี๋ยหานราวกับจะกลบฟ้ากลืนปฐพี
ทว่าเปี๋ยหานดูเหมือนจะคาดการณ์ไว้แต่แรก มันยื่นมือออกทำท่าตบฟาดแต่ไกล
พลังแสงสีแดงพวยพุ่งออกจากฝ่ามือ ก่อตัวเป็นฝ่ามือเปลวเพลิงขนาดมหึมา ตบฟาดใส่กระแสคลื่นสีน้าเงินอย่างหักโหม
ตูม!
เสียงระเบิดดังสนั่นลั่นโลก สะเก็ดแสงประกายไฟเหลือคณานับหมุนคว้างเป็นเกลียว สาดกระเซ็นลงจากฟากฟ้า พร่างพรมลงบนพื้นปฐพีด้วยท่วงทำนองอันโศกสลดประการหนึ่ง
สองยอดแม่ทัพต่อสู้หักหาญรัวเร็ว ประดุจสายฟ้าหนึ่งแดง หนึ่งน้าเงิน จู่โจมปะทะกันด้วยระดับความเร็วที่ยากจะมองเห็นได้ชัดตา ปะทะกันหนึ่งครั้งแล้วผละจากกันทันที ก่อนจะหวนกลับมาเข่นฆ่าปะทะกันใหม่อย่างไม่รู้จักจบสิ้น ยามกะทันหันผู้ใดเหนือล้ากว่ายังไม่อาจพิสูจน์ได้
ตูม ตูม ตูม!
เสียงระเบิดกึกก้องดุจอัสนีบาตฟาดทลาย ถี่กระชั้นจนผู้คนแทบหูดับ
ทุกครั้งที่ทั้งสองเข้าปะทะหักหาญ เห็นสะเก็ดประกายกระเด็นเวียนว่อน แสงสีแดงสีน้าเงินเจิดจ้าบาดตาพวยพุ่งออกทุกทิศทาง กลาดเกลื่อนเต็มไปทั่วท้องนภา
“พลังอันร้ายกาจนัก!” หลีเซียนเอ๋อร์อดไม่ได้ให้ทอดถอนชมเชยอย่างตื่นตะลึง คู่ต่อสู้ทั้งสองในภาพมายาคล้ายไม่ใช่ผู้คน พวกมันราวกับดาวตกสองดวงพุ่งเข้าชนอีกฝ่ายซ้าแล้วซ้าเล่าโดยไม่สนใจสิ่งใด เพียงหมายจะบดขยี้ฝ่
