หลวไหลวนเวียนอยู่บนตัวดาบ เปล่งแสงเจิดจรัสบาดตา
เทพวิชา ดาบทองแยกนภา!
พลังเทพในกายถูกเร่งเร้าจนถึงขีดสุด ไหลบ่าไปยังดาบใหญ่ในมืออย่างบ้าคลั่ง กระแสพลังสุดเกรี้ยวกราดที่ถาโถมมาจากทั่วกองทัพถูกพลังเทพของมันบังคับควบคุมในทันที
ปราณดาบที่คล้ายสามารถผ่าแยกท้องฟ้าเปล่งประกายเจิดจ้าในบัดดล
หัตถ์มหึมาของพระสกันทะโพธิสัตว์พลันแหลกสลายเป็นเสี่ยงๆพระสกันทะโพธิสัตว์กู่คำรามด้วยความพิโรธ หัตถ์อีกข้างหนึ่งตบฟาดลงมาอย่างเกรี้ยวกราด
ทว่าเบื้องหน้าปราณดาบสะท้านฟ้าดิน หัตถ์ใหญ่ของพระสกันทะโพธิสัตว์ไม่ต่างจากลังกระดาษใบหนึ่ง ขาดกระจายเป็นร้อยชิ้นพันชิ้นอย่างง่ายดาย
ปราณดาบอาศัยพลังที่หลงเหลือฟาดฟันใส่ร่างของพระสกันทะโพธิสัตว์ พระสกันทะโพธิสัตว์พลันร่างแข็งทื่อ จากนั้นสลายหายไปในท้องฟ้า
จิตวิญญาณการต่อสู้ของไห่จินอวิ๋นแทบบรรลุถึงจุดสูงสุด ไม่มีสิ่งใดจะทำให้มันลิงโลดยินดีได้มากไปกว่าการทำลายกระบวนท่าของเปี๋ยหานอีกแล้ว!
ที่แท้เปี๋ยหานก็มีฝีมือเพียงเท่านี้เอง!
ความหวาดหวั่นพรั่นพรึงเสี้ยวสุดท้ายในใจมัน เลือนหายไปพร้อมกับการโจมตีดาบนี้
ทว่าในเวลานี้เอง มันกลับพบเห็นเรื่องราวบางประการ ต้องสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อใด บังเกิดค่ายกลยันต์สีแดงฉานซึ่งหมุนคว้างอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ปรากฏขึ้นเบื้องล่างของกองทัพมัน เพียงชั่วพริบตาเดียว
ทหารปิศาจที่ถูกปกคลุมด้วยค่ายกลยันต์สีแดงพากันเปลี่ยนเป็นแอ่ง
