“เซียวหรูเจี้ยน เหอซือและอันไห่ล้วนตายแล้ว พวกมันถูกคนฆ่าตาย” ถานซวี่สุ้มเสียงเฉยชา ราวกับว่ากำลังเอ่ยถึงเรื่องที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับมันแม้แต่น้อย
“เป็นเรื่องราวใด? พวกมันดูเหมือนว่ากำลังวางแผนการจะทำอะไรบางอย่าง ที่แท้เกิดอะไรขึ้น?” เนี่ยเฉินขมวดคิ้ว
“พวกมันมีแผนการต่อปลาหมึกยักษ์โบราณในเส้นทางทะเลดำ” ซิวเจ่อสตรีผู้กล่าววาจารูปโฉมงดงามสะคราญ แต่สีหน้ายะเยียบเย็นชาราวกับน้าค้างแข็ง นางคือราชินีน้าแข็งผู้เลื่องลือแห่งคุนหลุน เจินหลิงเมิ่ง ผู้เป็นที่หมายปองของเหล่าศิษย์คุนหลุนไม่รู้ว่าเท่าใด นางไม่เพียงแต่สะคราญปานหยาดฟ้ามาดิน ยังมีพรสวรรค์อันเด่นล้า มุ่งมั่นฝึกปรืออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย พลังฝีมือของนางรุดหน้ารวดเร็วดุจติดปีกบิน แม้แต่เหล่าบุรุษมากมายยังต้องละอายใจ ไม่มีผู้ใดกล้าเปิดเผยจิตปฏิพัทธ์ที่มีต่อนาง
ถานซวี่กระทั่งหางคิ้วยังไม่ขยับ กล่าวอย่างเย็นชา “พวกมันถึงกับกล้าตกตายใต้เงื้อมมือผู้อื่น ฮึ่ม ในเมื่อฝีมือไม่กล้าแข็งพอ คิดตายก็ตายไปแต่อย่าได้เสื่อมเสียมาถึงคุนหลุนเรา!”
เนี่ยเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย มันไม่ค่อยพอใจกับท่าทีของถานซวี่นัก แต่ก็ล่วงรู้นิสัยใจคอของสหายร่วมสำนักผู้นี้ดี
ถานซวี่ผู้นี้โดดเดี่ยวแปลกแยก นิสัยใจคอแปลกประหลาด ไม่เป็นที่ต้อนรับในหมู่ศิษย์ทั้งหลาย แต่เนี่ยเฉินกลับแตกต่างเป็นตรงกันข้าม รูปโฉมของมันแม้ไม่อาจบอกว่าหล่อเหลา แต่สดใสมีชีวิตชีวา แม้ว่ามีพลังฝีม
