ร้องตะโกนราวกับอันธพาลน้อยผู้หนึ่ง “พี่น้อง ได้รับการเหลือบแลจากสำนักอันดับหนึ่งเช่นคุนหลุน ถือเป็นเกียรติของพวกเรา หากเราไม่ออกแรงให้เต็มที่ เกรงว่าเหล่าสหายจากคุนหลุนต้องผิดหวังแล้ว!”
เซียวหรูเจี้ยนกับพวกยิ้มละไม คนผู้นี้สีหน้าท่าทีหยาบกร้านราวกับอันธพาลร้านตลาด แต่กลับรู้จักการควรไม่ควร รู้สถานะของตนเป็นอย่างดี มิหนำซ้ายังเคารพเทิดทูนคุนหลุนอย่างเต็มเปี่ยม!
เซียวหรูเจี้ยนประสานมือคารวะอย่างสง่างาม “ผู้น้องขอขอบคุณพี่ท่านทั้งหลายล่วงหน้า ต่อไปหากมีเรื่องให้ผู้น้องช่วยเหลือ ขอเพียงบอกมาเท่านั้น!”
จั่วม่อหัวร่ออย่างชอบอกชอบใจ “ฮ่าฮ่า! สหายคุนหลุนเกรงอกเกรงใจเกินไปแล้ว นี่ไหนเลยจะรับไว้ได้! พี่น้อง! ลงมือเถอะ!”
เซียวหรูเจี้ยนค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก ในที่สุดพวกมันก็จะได้เริ่มกันเสียที
ทว่ามันยังไม่ทันจะได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง ความเย็นเยียบอันแหลมคมสายหนึ่งพลันแผ่พุ่งมาถึงโดยไม่มีวี่แววล่วงหน้า ตรึงแน่นอยู่บนร่างของมันในชั่วพริบตา
เกิดอะไรขึ้น?
พวกมันถูกหลอกแล้ว!
เซียวหรูเจี้ยนศีรษะลั่นอึงอล แต่ปฏิกิริยาตอบสนองกลับรวดเร็วยิ่งมันตวาดอย่างเดือดดาล “เจ้ากล้า!”
กระบี่บินในมือสะบัดแทงไปข้างหน้า กลับแทงใส่ฝ่ายตรงข้ามดุจสายฟ้าแลบ
ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย มันไม่ออมรั้งพลังฝีมือแม้แต่น้อย ปราณกระบี่สีเขียวสดเปล่งประกายเจิดจ้า พื้นที่ว่างรอบกายพลันสั่นกระเพื่อมและบิดเบี้ยวอย่างพิสดาร
พลั
