นอย่างเคร่งเครียดของเว่ย ทำเอาจั่วม่อสั่นสะท้าน
“ไม่ต่ากว่าหนึ่งหมื่นปี??” หัวใจน้อย ๆ ของจั่วม่อถึงกับหวิววูบ ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใด หากมีอายุยืนยาวนับพัน ๆ ปี ล้วนกลับกลายเป็นแข็งแกร่งทรงพลังสุดเปรียบปานแล้วผู้ที่มีชีวิตอยู่มานานเป็นหลายหมื่นปี มิหนำซ้ายังอยู่ในสภาพแวดล้อมสุดเลวร้ายอย่างเช่นทะเลดำแห่งนี้ เช่นนั้นความแข็งแกร่งของสหายตัวโตท่านนี้… …
“รีบจากไปก่อนที่มันจะสังเกตเห็นเจ้า ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดหากอยู่รอดมาได้นับหมื่นๆ ปี รับรองว่าสติปัญญาของมันหาได้ด้อยไปกว่าเจ้าไม่” ผูเยาเตือนมาอีกทาง
เมื่อผูและเว่ยจู่ ๆ ก็เห็นพ้องต้องกันอย่างเป็นเอกฉันท์ จั่วม่อแทบอยากสะบัดหน้าจากไปในบัดดล มันแม้รักชอบสมบัติเท่าชีวิต แต่แน่นอนว่าจะไม่เอาชีวิตเข้าเสี่ยงเป็นเดิมพัน
ยิ่งไปกว่านั้น โอกาสเอาชนะเจ้าสัตว์ประหลาดนี้ก็ดูเหมือนจะน้อยนิดจนน่าเวทนายิ่ง
นี่เป็นสิ่งมีชีวิตสุดแสนอันตรายที่ไม่สมควรไปยั่วแหย่ด้วยประการทั้งปวง!
แต่แล้วทันใดนั้นเอง เหวยเสิ้งกระซิบเสียงเบาต่า เต็มไปด้วยกลิ่นอายฆ่าฟัน “ศิษย์น้อง คนเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นเซียนกระบี่คุนหลุน”
“คุนหลุน!” จั่วม่อร่างสะท้านขึ้น ตั้งแต่แรกมันก็ถูกปลาหมึกยักษ์หมื่นปีตัวนั้นดึงดูดความสนใจเอาไว้ ไม่ได้มองดูคนเหล่านั้นโดยละเอียดพอเหวยเสิ้งสะกิดเตือน ค่อยพบว่าคนเหล่านั้นเป็นเซียนกระบี่คุนหลุนจริงๆ!
จั่วม่อดวงตาอาบย้อมด้วยสีโลหิตในบัดดล ความแค้นระหว่างพวกม
