ิตขบวนคาราวานทวีความเร็วขึ้นไม่หยุดยั้ง
หลังจากเหินบินอบ่างบ้าคลั่งติดต่อกันหลายวัน เมื่อพวกมันมาถึงค่ายกลเคลื่อนย้าย กลับเห็นขบวนค่ายกลถูกกองทัพใหญ่ขบวนหนึ่งเฝ้าพิทักษ์ไว้อย่างแน่นหนา ภายในค่ายกลมืดทะมึน เห็นได้ชัดว่าถูกปิดการทำงานตั้งแต่แรก
วัดสำเนียงวัชระคาดเดาได้แต่แรกว่าพวกมันจะมาทางนี้ จึงเตรียมการไว้อย่างพรักพร้อม
ทุกผู้คนสีหน้าอัปลักษณ์สุดทนดู!
บัดซบ!
ทุกคนหันไปมองจั่วม่อเป็นตาเดียว
“สั่งเคลื่อนกองทัพมาจัดการพวกมันเป็นอย่างไร?”
?
เหตุที่มันกล่าวออกมาเช่นนี้ ก็เพียงแค่เป็นห่วงความปลอดภัยของจั่วม่อเท่านั้น
สำหรับเส้นทางทะเลดำอะไรนั่น ย่อมไม่ได้อยู่ในสายตาของเหวยเสิ้งตั้งแต่แรก มันเชื่อว่าตราบเท่าที่มันมีกระบี่อยู่ในมือ ก็ไม่มีสิ่งใดสามารถขวางทางมันได้ แต่จั่วม่ออยู่ในสถานะที่แตกต่างกัน แม้ทราบดีว่าพลังฝีมือของจั่วม่อหาได้อ่อนด้อยกว่ามันไม่ ในด้านพลังเทพถึงกับเหนือล้ากว่ามันด้วยซ้า แต่มันยังคงไม่ต้องการเห็นศิษย์น้องต้องเผชิญกับอันตราย
จั่วม่อกวาดตามองกองทัพสำเนียงวัชระที่ตั้งทัพอยู่รอบ ๆ ขบวนค่ายกล เป็นเช่นที่ศิษย์พี่ใหญ่ว่าไว้ นอกเหนือจากการเคลื่อนทัพจากม่ออวิ๋นไห่เข้ามาจู่โจมทำลาย เกรงว่าไม่มีหนทางอื่นใดอีก การบุกโจมตีผ่านกองทัพอย่างเปิดเผยไม่ใช่เรื่องยาก แต่การเปิดใช้งานค่ายกลที่ถูกปิดไปแล้วกลับยากลำบากอยู่บ้าง
บางสิ่งบางอย่างสามารถกระทำในทางลับ ส่วนเบื้องหน้าท่านไม่อาจฉีกห
