ิ้มพลางกล่าว “ยิ่งฟังคำเตือนของเจ้า ข้ายิ่งเห็นว่าเส้นทางทะเลดำแห่งนี้สนุกสนานน่าสนใจมากขึ้น”
ก่อนหน้านี้เหวยเสิ้งอาจเป็นกังวลต่อความปลอดภัยของจั่วม่อ แต่ในเมื่อจั่วม่อตัดสินใจแล้ว มันก็ไม่จำเป็นต้องครุ่นคิดให้มากความ เพียงแค่ลอบตกลงใจอย่างแน่วแน่ ทุกสิงทีมันต้องทำก็คือการปกป้องศิษย์น้องเท่านั้น
ทุกผู้คนเผยสีหน้าคาดหวังรอคอย สำหรับเหล่ายอดฝีมือที่เคยเข่นฆ่าเปิดทางออกมาจากภูเขาซากศพเยี่ยงพวกมัน แม้กระทั่งเส้นทางที่ขึ้นชื่อว่าอันตรายที่สุดยังไม่อาจทำให้พวกมันรู้สึกหวั่นใจได้ ตรงกันข้าม กลับปลุกเร้าจิตวิญญาณการต่อสู้ของพวกมันขึ้นมาแทน
“ฝ่านซู! กระทั่งชนชั้นฝ่านซูยังเอาชีวิตไม่รอด!” เหลาเต๋อกวงร้องโหยหวน
ฝ่านซู!
หลายคนสบตากันแล้วแย้มยิ้ม แม้แต่ผู้ที่สงบเยือกเย็นที่สุดเช่นจงหยูยังอดหัวร่อเบา ๆ ไม่ได้
“คร่าครวญอันใด!” เขิงเหลียนเอ๋อร์ประเคนให้แก่มันหนึ่งเท้า “เจ้าเป็นลูกผู้ชาย สมควรมีความกล้าหาญจึงจะถูกต้อง!”
ควรทราบว่าในเผ่าปิศาจนั้นการแก่งแย่งแข่งขันดุเดือดรุนแรง สตรีเผ่าปิศาจส่วนใหญ่มักชมชอบบุรุษที่อาจหาญทะยานฟ้า ดังนั้นเขิงเหลียนเอ๋อร์เมื่อเห็นเหลาเต๋อกวงทำท่าน่าสังเวชราวกับเผชิญวันสิ้นโลก ต้องบันดาลโทสะทันที
เห็นสีหน้าท่าทีของผู้คนรอบกาย จั่วม่อรู้สึกคึกคักขึ้นอักโข ที่เคยวิตกกังวลอยู่บ้างพลันหายวับไป มันแย้มยิ้มพลางกล่าวอย่างฮึกเหิม “เส้นทางทะเลดำที่เล่าขานกันว่าสุดแสนจะอันตรายไร้ท