่นอนว่าปกปิดอำพรางจิตเจตนาของพวกมันไว้เป็นอย่างดี เปี๋ยหานเมื่อเปิดศึกระดับนี้ เป้าหมายแท้จริงของพวกมันคือสิ่งใดเกรงว่าต้องรอจนการสู้รบสิ้นสุดลง เราจึงสามารถมองเห็นได้ชัดเจน”
หลินเชียนนิ่งเงียบงันไป
“จุดประสงค์! เราต้องสืบหาจุดประสงค์ของพวกมันให้ได้!”
ภายในห้องประชุม ไห่จินอวิ๋นสุ้มเสียงดังกีกก้อง ยอดแม่ทัพผู้นี้ร่างผอมสูง ผิวพรรณเป็นสีทองจาง ๆ สองตาเรียวยาว สองแก้มตอบลึกดวงตาคมกล้าราวกระบี่ คล้ายสามารถเจาะทะลวงจิตใจผู้คน
สุ้มเสียงของมันแหลมสูง ชวนให้ผู้คนบังเกิดความรู้สึกคล้ายเสียงขูดโลหะ ในเวลานี้สุ้มเสียงนั้นเต็มไปด้วยความพิโรธโกรธกริ้ว
ไห่จินอวิ๋นอารมณ์รุนแรงดุจเปลวเพลิง พร้อมจะระเบิดอารมณ์ได้ทุกเมื่อ บรรดาแม่ทัพนายกองพากันสั่นสะท้าน ทั่วทั้งห้องประชุมเงียบกริบดุจป่าช้า
ไห่จินอวิ๋นสะกดกลั้นเพลิงโทสะไว้ภายใน มันนวดขมับแรง ๆ พลางนิ่งงันไป ซึ่งความจริงโทสะของมันไม่ได้เกิดจากบรรดาผู้ใต้บังคับบัญชามันไหนเลยจะไม่ทราบขีดความสามารถของคนเหล่านี้ มันเพียงขุ่นเคืองตัวเองที่ไม่อาจระบุจิตเจตนาของเปี๋ยหานได้แน่ชัด
เมื่อมันทราบว่าศัตรูของมันในครั้งนี้คือเปี๋ยหาน ในใจก็เต็มไปด้วยแรงกดดันหนักหน่วงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้ทำให้มันขลาดเขลา กลับยิ่งปลุกเร้าจิตวิญญาณการต่อสู้อันกร้าวแกร่งของมันขึ้นมาแทน เมื่อนึกถึงการต่อสู้กับยอดแม่ทัพนามกระเดื่องผู้นี้ มันรู้สึกโลหิตในกายเดือดพ
