ั้งนี้เป็นไร มันแทบจะฉวยโอกาสกวาดล้างผู้อาวุโสทั้งหมดในคราวเดียว”
หลินเชียนรับฟังอย่างระมัดระวัง ฟังไปก็รินสุราให้เฉาซิงไปด้วย การกระทำของมันดูคุ้นเคยและเป็นธรรมชาติยิ่ง เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่มันทำเช่นนี้
เฉายิงละเลียดสุราอย่างสุขสำราญ สีหน้าคลุ้ม ๆ คลั่ง ๆ อยู่บ้าง กรีดวาดมือพลางกล่าว “ยามนี้อำนาจของซีเซวียนถูกรวบอยู่ในมือจงเต๋อ เจ้า
สำนักซีเซวียนยอมทนเรื่องนี้เพราะสถานการณ์คับขันอันตรายยิ่ง มีเพียงจงเต๋อเท่านั้นที่สามารถควบคุมสถานการณ์เอาไว้ได้ มันต้องการมีดฆ่าคนเพื่อความอยู่รอดของซีเซวียน นี่เป็นข้อสันนิษฐานโดยทั่วไป แต่ข้ารู้สึกว่าเรื่องราวไม่ง่ายดายถึงเพียงนั้น เป็นไปไม่ได้ที่จงเต๋อจะไม่คิดถึงเรื่องราวเหล่านี้ ข้าตรวจสอบคนผู้นี้เป็นพิเศษทีเดียว”
“คนผู้นี้น่าสนใจยิ่ง ทางหนึ่งมันถือคุณธรรมน้ามิตร อีกทางหนึ่งมันไร้ปราณี ฆ่าคนราวผักปลา เมื่อห้าสิบปีก่อน สตรีของมันถูกดึงเข้าไปมีส่วนเกี่ยวพันกับเหตุการณ์หนึ่ง สุดท้ายเสียชีวิตโดยแบกรับความผิดติดตัว มันสูญเสียจิตปณิธาน ไม่ถามไถ่เรื่องราวในสำนัก ร้องขอไปเฝ้าพิทักษ์คุกโลกันตร์ คนผู้นี้เติบโตในซีเซวียนตั้งแต่เยาว์วัย เคยติดหนีบุญญคุณของเจ้าสำนักซีเซวียนคนก่อน อย่างไรก็ตาม ในเหตุการณ์ครั้งนั้นเจ้าสำนักคนก่อนไม่ได้ช่วยเหลือมัน ดังนั้นความรู้สึกที่จงเต๋อมีต่อเจ้าสำนักนับว่าซับซ้อนอยู่บ้าง แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เรื่องของสตรีนางนั้นยังคง
