ขั้นนั้น ทั้งสองสำนักเพียงแค่ส่งกองทัพออกมา เก้ามหานิกายพุทธอาจต้านทานแค่พอเป็นพิธีและจะล่มสลายไปเอง ถึงยามนั้นม่ออวิ๋นไห่จะไม่มีพื้นที่ให้ถอยอีก เก้ามหานิกายพุทธสามารถยอมจำนนได้ แต่ม่ออวิ๋นไห่ไม่สามารถ”
จั่วม่อสีหน้าแปรเปลี่ยน ต้องยอมรับนับถือจนหมดใจ คำทำนายของจงเต๋อนั้นเกรงว่าไม่มีที่ใดผิดพลาด เก้ามหานิกายพุทธหากไม่สามารถรวมกันเป็นน้าหนึ่งใจเดียว พวกมันก็เป็นแค่เหล่ากเฬวรากกลุ่มใหญ่เท่านั้น หากคุนหลุนกับเทียนหวนเป็นเพียงขุมกำลังทั่วไป พวกมันอาจพยายามต่อต้านอย่างแข็งขัน แต่หากสองมหาสำนักกลืนกินซีเซวียนลงไปจริง ๆ เพียงอาศัยอำนาจบารมี เกรงว่าเก้ามหานิกายพุทธจะรีบยอมศิโรราบโดยไม่ต้องสู้รบ
เรื่องราวความแค้นระหว่างม่ออวิ๋นไห่กับคุนหลุนแพร่กระจายออกไปตั้งแต่แรก ไม่ว่าผู้ใดล้วนทราบดีว่าม่ออวิ๋นไห่กับคุนหลุนมีความแค้นใหญ่หลวงจนไม่ยอมอยู่ร่วมฟ้า
เงื่อนปมสำคัญที่จะหยุดยั้งคุนหลุนกับเทียนหวนหาใช่เก้ามหานิกายพุทธไม่ แต่เป็นซีเซวียน!
เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าจั่วม่อไม่เคยคิดมาก่อน แต่ซีเซวียนในยามนั้นไม่มีความหวังให้เห็นแม้สักส่วนเสี้ยว แต่แล้วการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของจงเต๋อคล้ายเปลี่ยนถ่ายเลือดใหม่ให้แก่ซีเซวียนที่เน่าเหม็น
เจี่ยนจุนยังคงกล่าวสืบต่อ “ข้าได้ยินเรื่องราวชาติกำเนิดของจั่วเซียนเซิงแล้ว จงต้าเหรินรู้สึกเห็นอกเห็นใจเป็นอย่างยิ่ง และได้สั่งประหารคนของซีเซวียนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการ
