ะพิชิตกองทัพซีเซวียนเมื่อไม่นานมานี้เอง
ทว่าการตอบโต้ที่ดูเหมือนจะปกติธรรมดานี้ กลับทำให้ทั่วหล้าต้องตกตะลึงจนตั่วสั่นสะท้านเป็นคำรบสอง… …
สิบเจ็ดเมืองในสามอาณาจักรล้วนกลายเป็นแดนร้างอันน่าหวาดสะพรึง ไม่หลงเหลือแม้อต่สัตว์เลี้ยง
พฤติการณ์สุดอำมหิตนี้กระทบถูกมโนธรรรมของผู้คนทั้งหมดในสวรรค์สี่ดินแดน ฝูงชนพิโรธเดือดดาลแทนฟ้า ต่างก่นด่าสาปแช่งจงเต๋อเป็นจอมมารร้าย เป็นสัตว์นรกกระหายเลือดที่เหี้ยมโหดอำมหิต สูญสิ้นมโนธรรม สารพัดคำด่าที่สรรหามาสาปแช่งแม่ทัพเฒ่า แต่ไม่ว่าพวกมันจะแช่งหักหักกระดูกอย่างไร กลับไม่มีกองทัพใดกล้ามุ่งหน้าไปยังซีเซวียนอีกผู้คนเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึงอย่างลึกล้าต่อแม่ทัพผู้สูญสิ้นมโนธรรมผู้นี้
เมื่อโลหิตถูกหลั่งมากพอ สันติสุขย่อมติดตามมาเป็นธรรมดา
ประโยคนี้ของจงเต๋อกลับกลายเป็นอมตะวาจาที่แพร่สะพัดไปทั่วหล้า
ทั่วทั้งซีเซวียนสั่นสะท้าน ขุมกำลังโดยรอบซีเซวียนตัวสั่นระริก
ไม่มีใครกล้าบอกว่าซีเซวียนเป็นวัดเสวียนคงแห่งที่สองอีก แม้แต่ผู้ที่เคียดแค้นชิงชังซีเซวียนเข้ากระดูกดำ ยังต้องยอมรับว่าการทะยานขึ้นของซีเซวียนไม่อาจหยุดยั้งได้อีก แม้ว่าจะเป็นการทะยานขึ้นด้วยท่วงท่าคืบคลานขึ้นจากโคลนตมที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดก็ตาม
ซีเซวียนที่ถูกกวาดล้างจนหมดจดกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม หลังจากห้าปีของความสงบสุข เหล่าขุมกำลังใหญ่ที่มุ่งเน้นอยู่กับการพัฒนาตัวเอง ในที่สุด
