ะเบิดดังระรัวอย่างต่อเนื่อง เหล่าอสูรผู้อาวุโสปรากฏออกมาจากค่ายกลลวงตาด้วยสภาพทุลักทุเล ทว่าภาพเบื้องหน้ากลับทำให้พวกมันตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ
เห็นเซี่ยวม่อเกอใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบอยู่บนยอดอกผู้อาวุโสเยี่ยที่สลบไสลไม่ได้สติ รอยยิ้มกว้างขวางอย่างเย่อหยิ่งลำพองเผยให้เห็นฟันขาววับทั้งสองแถว
“ข้าว่า ถึงเวลาเจรจากันแล้วกระมัง!”
หลายคนลอบคาดเดาเกี่ยวกับการออกไปและหวนกลับมาอย่างเงียบเชียบของกองพันบาปเคราะห์ ทว่าทั้งแม่นางน้อยต้าเหรินและเปี๋ยหานต้าเหรินต่างหุบปากเงียบ ไม่เคยเอ่ยถึงภารกิจที่กองพันบาปเคราะห์ได้กระทำลงไปในระหว่างงานเลี้ยงฉลองเฉือนแบ่งวัดเสวียนคง
เมื่อหัวหน้าใหญ่ทั้งสองล้วนปิดปากสนิท ผู้อื่นย่อมไม่กล้าเอ่ยถึง
แต่การกลับมาของกองพันบาปเคราะห์ เท่ากับว่าขุมกำลังของพวกมันกลับมาสมบูรณ์เต็มที่ เหล่าแม่ทัพนายกองพากันตื่นเต้นฮึกเหิม จวบกระทั่งถึงยามนี้ แผนการสู้รบทั้งหมดดำเนินไปอย่างราบรื่นสะดวกดายแต่ทุกคนยังคงทราบดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ลำดับถัดไปต่างหากจึงจะเป็นบททดสอบที่แท้จริง เนื่องเพราะก้าวต่อไปของแผนการ คือการช่วงชิงอาณาจักรทรัพยากร
ที่เรียกว่าอาณาจักรทรัพยากรหมายถึงเหล่าอาณาจักรอันอุดมสมบูรณ์ เพียบพร้อมด้วยทรัพยากรปริมาณมหาศาล อาณาจักรทรัพยากรเหล่านี้จึงนับว่าเป็นส่วนที่ดีที่สุดของวัดเสวียนคง และเนื่องเพราะเหตุนี้เอง จึงมีสายตานับไม่ถ้วนจับจ้องอาณาจักรเหล่านี้ตาเป็นมัน
การ
