หมิงเยวี่ยเยี่ยนั้นนับตั้งแต่ถือกำเนิดเกิดมาก็มีศักดิ์ฐานะสูงส่ง เข้าร่วมสมาพันธ์อัจฉริยะตั้งแต่อายุยังเยาว์ จากนั้นก็ทะยานขึ้นเป็นผู้อาวุโสที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ บัดนี้ยังเป็นผู้ที่มีแนวโน้มมากที่สุดว่าจะขึ้นเป็นประมุขคนต่อไปของสภาผู้อาวุโสแห่งภพอสูร ในชีวิตนางไม่ว่าเมื่อใดล้วนมีผู้พิทักษ์มากมายให้การปกป้องคุ้มครอง นางประหนึ่งจันทร์สกาวกลางเวหาหาว เมื่อใดที่นางปรากฏกาย รัศมีเรืองรองผ่องอำไพของนางจะข่มสรรพสิ่งรอบกายให้หม่นหมองสี
ผู้สูงส่งเช่นนางจะเคยถูกผู้คนแค่นเสียงเรียกว่า ‘นางหนูน้อย’ ตั้งแต่เมื่อใดกัน
หมิงเยวี่ยเยี่ยพอได้ยินวาจานี้ ถึงกับอึ้งงันไปครึ่งค่อนวัน แม้แต่บรรดาผู้อาวุโสรอบกายนางยามกระทันหันยังไม่รู้ตัวว่าต้องมีปฏิกิริยาเช่นไร
ก่อนหน้านี้มันกระทั่งมีความรู้สึกที่ดีต่อเซี่ยวม่อเกออยู่บ้าง แต่ชั่วพริบตานี้ ความรู้สึกที่ดีทั้งหมดอันตรธานหายไป แทนที่ด้วยความไม่ชอบใจและเคียดแค้นชิงชังอย่างลึกล้า
มันจ้องมองตรงไปที่เซี่ยวม่อเกออย่างไม่สะทกสะท้าน กล่าวเสียงเย็นชา “เซี่ยวเซียนเซิง อย่าได้ไม่ระวังปากจนตอแยเภทภัยใส่ตัว!”
“เภทภัยจั่วม่อยิ้มกว้างแทบเป็นแสยะ เผยให้เห็นฟันขาววับราวหิมะสองแถว
วาจายังไม่ทันจะกล่าวจบ เห็นเมฆหมอกสีรุ้งกลุ่มหนึ่งผุดขึ้นจากพื้นอย่างกะทันหัน ตรงเข้ารัดพันรอบสองขาของฟงซิ่นจื่อ
สำหรับคนทั่วไป ความเข้าใจที่พวกมันมีต่อฟงซิ่นจื่อนั้นเรียกได้ว่าจำกัดจำเ