าหัสอยู่แล้ว ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น ข่ายฟ้าผักตบชวาของมันก็ถูกทำลายสิ้นแต่แรก
“เซี่ยวม่อเกอ! เจ้าคิดเป็นศัตรูกับสภาผู้อาวุโสเผ่าอสูรเราจริง ๆ
หมิงเยวี่ยเยี่ยอดรนทนไม่ไหว ต้องสอดปากแทรกแซง ตวาดเสียงแข็งกร้าว
จั่วม่อเดือดดาลทะยานฟ้า “เกอขอเหยียดหยามเจ้า นางหนูน้อยตั้งแต่เริ่มแรกก็เป็นพวกเจ้าสร้างปัญหาให้แก่เกอ อาฮ่า ยามนี้พอพบว่าไม่ใช่คู่มือของเกอ กลับพลิกลิ้นบอกว่าเกอจะกลายเป็นศัตรูกับสภาผู้อาวุโสแล้ว?”
หมิงเยวี่ยเยี่ยตะลึงงัน
จั่วม่อกล่าวอย่างดูแคลน “เกอจะทุบตีสภาผู้อาวุโสเจ้า แล้วจะเป็นไร เจ้าไม่ยินยอม?
กู่เหลียงเตาสีหน้ากระอักกระอ่วน เสกระแอมไอเบา ๆ แล้วกล่าวเป็นเชิงปกป้องตัวเองอย่างอ่อนแรงว่า “กระทั่งกระต่ายพอจนตรอกยังขบกัดคน… … หรือพูดอีกอย่างก็คือยามปฏิบัติต่อศัตรู ต้องดุร้ายเหี้ยมเกรียมดุจสายลมฤดูใบไม้ร่วงปลิดใบไม้ลงจากต้น อะแฮ่ม… … ส่วนเรื่องจรรยาของ
?
? เกอต้องการคิดบัญชีกับพวกเจ้ามานานแล้ว!”
โดยไม่เอ่ยคำใดอีก ไข่มุกเทพหยินประลัยกัลป์นับร้อย ๆ ลูกที่ส่องประกายสีทองอยู่ในมือ พลันตวัดซัดใส่ผู้อาวุโสเผ่าอสูรทั้งกลุ่มอย่างดุร้ายไม่เลือกหน้า!
