ลังหยินอย่างสมบูรณ์แบบ
ส่วนอากุ่ยหลังจากดูดกลืนพลังเทพ ไฟสีม่วงในดวงตานางยิ่งสุกสว่างกว่าเดิม พลังหยินรอบข้างหลั่งไหลเข้าไปในกายนางไม่ขาดสาย จากนั้นไหลกลับออกมาจากภายในร่างของนาง พลังหยินแต่ละเส้นสายที่ย้อนกลับออกมานำพาพลังงานสีดำสายหนึ่งติดมาด้วย
ทหารยันต์ทองคำดำมองดูนาง แล้วจู่ ๆ ร้องอุทานอย่างตื่นตะลึง“อากุ่ยเจี่ยเจีย ท่าน…ท่านไฉนกลายเป็นงดงามกว่าเดิม! นี่ประเสริฐยิ่ง! ข้าต้องขอให้พี่ใหญ่ตบรางวัลแก่ข้าแล้ว! เรื่องดีงามถึงปานนี้หากไม่ได้รับรางวัล ก็นับว่าเสียชื่อข้าจริง ๆ… …”
รอยแผลเป็นบนใบหน้าของอากุ่ยจางลงมาก ผิวหน้าของนางกลับกลายเป็นเรียบเนียนกว่าเดิม
สิ่งที่ดึงดูดใจยิ่งกว่ายังคงเป็นคู่เท้าอันสมบูรณ์พร้อมของนาง เท้าเปล่าของนางในยามนี้เพิ่มความแวววามอีกชั้นหนึ่ง คล้ายหยกเนื้อดีหรื
กระเบื้องเคลือบชั้นเลิศก็มิปาน สองเท้าแม้เหยียบย่าอยู่บนพื้น แต่ไม่แปดเปื้อนฝุ่นธุลีแม้แต่น้อย
ทหารยันต์ทองคำดำอดไม่ได้ต้องลูบคลำใบหน้าของตน จากนั้นคลำไปทั่วศีรษะ รำพึงรำพันว่า “ไฉนข้าไม่หล่อเหลาขึ้นบ้าง? นี่ไม่เป็นธรรมเลย ช่างไม่เป็นธรรมโดยแท้! อาอาอา ข้าอยากหล่อเหลากว่านี้บ้าง! ข้าอยากเป็นทหารยันต์ที่หล่อเหลาที่สุดในใต้หล้า จากนั้นไล่ล่าสัตว์ร้ายที่อัปลักษณ์ที่สุด… …”
เสียงคร่าครวญของทหารยันต์ทองคำดำดังสะท้อนสะท้านในถ้าใต้พิภพ
ความร้อนอันรุนแรงของไฟสีม่วงในดวงตาของอากุ่ยคล้ายบรรเทาเบาบางลง กลายเป็นน
