ี้ และความหวังอันใหญ่หลวงที่เขามอบให้กับเธอ
เธอย่อมต้องแบกรับหน้าที่นี้ไว้
“ซูเฉิน เจ้าได้รับเพลิงกลืนสรรพสิ่งไว้ นี่คือโชควาสนาและพรหมลิขิตของเจ้า! ในวันข้างหน้า หากชิงชิงตกอยู่ในอันตราย ข้าหวังว่าเจ้าจะช่วยเหลือเธอด้วย ข้าจะซาบซึ้งยิ่งนัก!”
นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงหันมามองซูเฉินอีกครั้ง กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“โปรดวางใจเถิดท่านผู้อาวุโส องค์หญิงชิงชิงคือสหายอันดีของข้า หากนางตกอยู่ในภัย ข้าย่อมไม่ละทิ้งนางเด็ดขาด!”
ซูเฉินพยักหน้า
จากออร่าของสายเลือดมังกรเพลิงที่หลั่งไหลออกมาจากหลินชิงชิงในตอนนั้น เขาก็พอคาดเดาต้นกำเนิดของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิงได้แล้ว
และเขาที่ได้รับเพลิงกลืนสรรพสิ่งมา ก็เป็นเพราะความเมตตาของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิงเช่นกัน
เขาย่อมไม่อาจปฏิเสธคำขอของท่านผู้อาวุโสผู้นี้ได้
“ตำหนักมังกรเพลิงกำลังจะปิดตัว ข้าก็จะสลายหายไปในไม่ช้า เอาล่ะพวกเจ้า…ไปเถิด!”
นักบุญยุทธ์มังกรเพลิงมองลึกลงในแววตาของซูเฉินกับหลินชิงชิง แววตาเต็มไปด้วยความยินดี ก่อนที่ร่างของเขาจะเลือนหายไปอย่างช้า ๆ
“ขอลาบรรพชนเจ้าค่ะ!”
หลินชิงชิงค้อมกายอีกครั้ง
แม้เธอจะรู้ว่าดวงจิตเบื้องหน้านี้เป็นเพียงเศษเสี้ยวที่หลงเหลืออยู่ของนักบุญยุทธ์มังกรเพลิงผู้ล่วงลับมานับพันปี แต่น้ำเสียง ท่าทาง และความอบอุ่นที่ได้รับ กลับทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอย่างไม่อาจห้ามได้
ตูมมม!
คลื่นพลังมหาศาลพลันแผ่กระจายออกมา ซัดร่างซูเฉิน หลินชิ
