โหยวซือหย่าเค่อไม่เกรงอกเกรงใจ ทำเอาเหล่าผู้อาวุโสรอบกายหมิงเยวี่ยเยี่ยใบหน้าทอแววโกรธขึ้งในบัดดล
ทว่าเทพปิศาจหนุ่มไม่แยแสสนใจพวกมัน กลับหันไปหาจั่วม่อ ร้องชักชวนว่า “เฮ้ เซี่ยวม่อเกอ เจ้ามาที่วิหารเทพปิศาจดีหรือไม่? ข้าจะยกตำแหน่งของข้าให้แก่เจ้า อ้อ ใช่แล้ว วิหารเทพปิศาจเราไม่มีกฎเกณฑ์คร่าครึเหล่านั้น เจ้าสามารถกระทำได้ทุกอย่างที่เจ้าต้องการ ไปมาได้ตามสะดวก เป็นสถานที่ดีงามที่เหมาะสำหรับการกินนอนจนกว่าจะตายรับรองว่าไม่มีที่ใดเสมอเหมือน!”
ชิงฮวาเสวี่ยกับเขิงเหลียนเอ๋อร์หันไปมองจั่วม่อด้วยสายตาแปลกพิกล ส่วนไคว่อานซึ่งเพิ่งจะฟื้นคืนสติถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึง
