กพวกมันว่ายันต์เทพยดา สิ่งที่มันใช้ในตอนหลอมสร้าง ‘อาภรณ์ทูตสวรรค์’ ก็เป็นหนึ่งในยันต์เทพยดาเหล่านี้เอง ทั้งยังเป็นยันต์เทพยดาชุดที่เรียบง่ายที่สุด จนบัดนี้จั่วม่อเพิ่งจะเชี่ยวชาญยันต์เทพยดาเพียงสองชุด นอกจากชุดที่เคยใช้กับ ‘อาภรณ์ทูตสวรรค์’ แล้ว มันยังมียันต์เทพยดาอีกชุดหนึ่งที่ใช้การได้
วัตถุดิบที่สามารถรองรับยันต์เทพยดา อย่างน้อยต้องเป็นวัตุดิบระดับแปด!
เหตุที่ต้องบอกว่า ‘อย่างน้อย’ ก็เนื่องเพราะจั่วม่อเคยทดลองกับวัตถถุดิบระดับเจ็ด จากนั้นได้แต่เบิกตามองวัตถุดิบล้าค่าชิ้นนั้นกลายเป็นขี้เถ้ากองหนึ่ง มันมีวัตถุดิบระดับแปดอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจหักใจนำมาทดสอบได้
ถึงยามนี้จั่วม่อค่อยตื่นตะลึงต่อระดับที่แท้จริงของตัวอ่อนศาสตรามารซึ่งมันหลอมสร้างขึ้นจากศาสตร์งานฝีมือศาสตราทบซ้อน พวกมันสามารถทนต่อยันต์เทพยดาได้ ไยมิใช่หมายความว่าตัวอ่อนศาสตรามารเหล่านั้นอย่างน้อยต้องเป็นวัตถุดิบระดับแปด?
นี่เป็นเหตุให้จั่วม่อยิ่งทวีความสนใจต่อศาสตร์งานฝีมือศาสตราทบซ้อน
แม้ว่าศาสตรามารด่านเจียงจะมีราคาแพงระยับ แต่ตราบเท่าที่ไม่ใช่ศาสตรามารปฐพี ยังคงสามารถซื้อหาได้ แต่วัตถุดิบระดับแปดไม่ใช่สิ่งที่เพียงแค่มีม๋อเป้ยก็สามารถซื้อหาได้
หากสามารถใช้ศาสตรามารด่านเจียงเปลี่ยนเป็นวัตถุดิบระดับแปดไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นการค้าที่ทำกำไรอย่างมหาศาล!
เสี่ยวม่อเกอระงับแรงปรารถนาที่มีต่อการแสวงหาผลกำไร มันสามารถรู้สึกได้ถึง
