ดุจดวงตะวัน หากลงมือกับมันอาจจะยุ่งยากอยู่บ้าง”
“ท้ายที่สุดแล้ว นั่นต้องดูว่ากำปั้นของผู้ใดใหญ่โตกว่ากัน” เทพปิศาจผู้ทรงอำนาจที่สุดกล่าวอย่างเย็นชา “ต่อหน้าพลังอันเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ไม่ว่าสิ่งใดก็ล้วนแล้วแต่เปราะบางไม่ต่างจากกระดาษ”
… …
จั่วม่อไม่ได้เผยตัว ไม่ออกไปโอ้อวดที่ใด แม้ว่าทุก ๆ วันมันจะได้รับเทียบเชิญอันประณีตงดงามจำนวนมหาศาล มันก็ไม่แยแสสนใจแม้แต่น้อย คราครั้งนี้มันทำกำไรมากมาย นอกจากฝีมือในการหลอมสร้างศาสตรามาร มันยังรู้สึกคล้ายว่าระดับฝีมือทางเวทวิชาของมันรุดหน้าดุจติดปีกบิน
การหลอมสร้างสามารถยกระดับฝีมือในการควบคุมพลังปราณดังนั้นซิวเจ่อที่มีฝีมือทางวิชาหลอมสร้าง จึงมักจะมีความสามารถในการควบคุมพลังปราณอันเด่นล้าด้วย นี่สามารถเห็นได้จากการที่หลายสำนักจัดให้วิชาหลอมสร้างเป็นวิชาสำคัญที่เหล่าศิษย์ต้องร่าเรียน
การควบคุมพลังปราณเป็นจุดอ่อนของจั่วม่อมาโดยตลอด แต่หลังจากสัตย์สาบานต่อป้ายศิลาสุสาน และผ่านการหลอมสร้างที่กลายเป็นปาฏิหาริย์ในแดนปิศาจครั้งนี้ มันก็รุดหน้าด้วยความเร็วอันน่าตระหนก
นอกเหนือจาก ‘ตัวเหลือบสีน้าเงิน’ ที่มอบให้แก่ศาลาสมบัติหายากหากว่ากันตามคำประกาศที่มันสัญญาเอาไว้ เท่ากับว่ามันจะได้รับหญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณเพียงสามต้นเท่านั้น
มันไม่ทราบว่าหญ้าไหมย้อนเงาคืนวิญญาณสามต้นนั้นเพียงพอหรือไม่ แต่มันตกลงใจว่าจะหาเวลาหลอมสร้างศาสตรามารปฐพีมากขึ้นอีก เพื่อแลกเปลี่
