อาณาบริเวณใต้ดินทั้งหมดสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ศิลาก้อนมหึมาหลุดร่วงลงมาจากผนังถ้าด้านบน ดูประหนึ่งวันสิ้นโลกก็มิปาน ทว่าผู้คนที่เลือกรั้งอยู่ผู้ใดไม่ใช่ยอดยุทธ์ที่เชื่อมั่นในพลังฝีมือของตน พวกมันหลบเลี่ยงก้อนศิลาที่ร่วงกราวอย่างชำนิชำนาญ ล้วนมีทีท่าไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น ทุกผู้คนเพียงจับจ้องมองดูอย่างจดจ่อ สายตาทุกคู่จ้องเขม็งไปยังบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์โดยไม่คลาดไปแม้สักแวบเดียว
แม้ว่าด้วยพลังของอาคมหวงห้ามที่ทับซ้อนเป็นชั้น ๆ จะปิดกั้นไม่ให้พวกมันมองเห็นสิ่งใดภายในถ้าแห่งนั้น แต่พวกมันยังคงสัมผัสได้อย่างชัดเจน พลังอันยิ่งใหญ่ไพศาลและน่าพรั่นพรึงถึงที่สุดกำลังก่อตัวขึ้นภายใน! ประหนึ่งว่าสัตว์ประหลาดบรรพกาลกำลังค่อย ๆ ตื่นขึ้นจากห้วงนิทราอันยาวนานอย่างช้าๆ
หัวหน้าผู้คุ้มกันแห่งศาลาสมบัติหายากหัวใจสั่นสะท้าน อาจบางทีมันยืนอยู่ใกล้กับบ่อน้าศาสตรามารชั้นสวรรค์มากที่สุด มันรู้สึกได้อย่างชัด
แจ้ง พลังที่ก่อตัวอยู่ภายในยิ่งมายิ่งกล้าแข็ง กล้าแข็งจนชวนอกสั่นขวัญแขวน พลันบังเกิดความรู้สึกอย่างแรงกล้า ศาสตรามารซึ่งกำลังจะถือกำเนิดขึ้นในบ่อศาสตรามารแห่งนั้น เต็มไปด้วยอันตรายอย่างสุดขั้ว!
“ถอยไป! ทุกคนล้วนล่าถอยไป!” มันตะโกนสุดเสียง
เหล่าผู้คุ้มกันหันไปมองหน้ากัน อึกอักลังเลอยู่เป็นครู่ เนื่องเพราะคำสั่งของหัวหน้าครั้งนี้ขัดแย้งกับคำสั่งที่พวกมันได้รับมาจากระดับสูงตั้งแต่แรก พวกมันไม่อาจล่าถอ
