้องบนตามแรงกระชากอันบ้าคลั่งนั้นชั่วขณะที่พุ่งผ่านศาสตรามารกำเนิดใหม่ทั้งห้า ศาสตรามารทั้งห้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงห้าสาย หมุนคว้างติดตามอยู่รอบกายมันไม่ยอมห่าง
รอจนมันถูกซัดผ่านชั้นหินกว่าสามสิบลี้ ปลิวลิ่วจากพื้นพสุธาขึ้นสู่ท้องฟ้า ทุกผู้คนในเมืองปู้โจวอดไม่ได้ ต้องเงยหน้าขึ้นมองอย่างพร้อมเพรียง
“อ๊ากกก!”
จั่วม่อกรีดร้องโหยหวนยาวเหยียด ได้ยินถนัดชัดเจนไปทั่วทั้งเมืองมันไม่เคยบินสูงลิบลิ่วถึงเพียงนี้มาก่อน!
ทะลุผ่านชั้นเมฆ ทะลุผ่านชั้นบรรยากาศ จั่วม่อพบตัวเองอยู่สูงลิ่วเหนือมวลหมู่เมฆา ถึงกับไม่ล่วงรู้ว่ามันลอยขึ้นมาเป็นเวลานานเท่าใด
ทันใดนั้นมันรู้สึกว่าร่างกายเริ่มจะร่วงหล่นลง ต้องแตกตื่นจนขวัญหนีดีฝ่อ เสียงกรีดร้องโหยหวนยิ่งดังกว่าเมื่อครั้งขามา “อ๊ากกกก… …”
ในความแตกตื่นลนลาน จั่วม่อคว้าได้ชุดเกราะสงครามที่หมุนคว้างอยู่รอบกาย!
ในใจมันมีเพียงความคิดเดียว
ชุดเกราะนี้มีปีกคู่หนึ่ง!
ในเวลานี้เอง เมฆดำที่ท่วมทับท้องนภาพลันเริ่มสลายหายไป ลำแสงเจิดจ้าสายหนึ่งสาดส่องทะลุลงมาจากชั้นเมฆหนาทึบ!
ภายในลำแสงใหญ่โตที่ราวกับสาดส่องลงมาจากสวรรค์เบื้องบนภายใต้สายตาที่จับจ้องเป็นตาเดียวจากเมืองปู้โจว เห็นเงาร่างอันสมบูรณ์พร้อมเปล่งประกายระยิบระยับ บนแผ่นหลังประดับด้วยคู่ปีกขาวราวหิมะขนาดใหญ่ วงรัศมีเจิดจรัสอยู่เบื้องหลัง ล้อมรอบด้วยศาสตรามารอันวาววับสี่ชุด ดิ่งลิ่วลงมาดุจดาวตก
เสียงคำรามกระหึ่ม
