าย่อมเยากว่ามาก
ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น ด้วยวิธีนี้จะช่วยให้จั่วม่อสามารถผลิตศาสตรามารปฐพีได้อย่างไม่รู้จักหมดสิ้น
แรงบันดาลใจมากมายท่วมท้นอยู่ในใจ มันนึกถึงกลวิธีหลอมสร้างด้วยน้า นึกถึงวิธีผสานรวมกับค่ายกล นึกถึง… …
จั่วม่อนั่งจมอยู่ข้างบ่อน้าศาสตรามาร วันแล้ววันเล่า เฝ้าแต่ครุ่นคิดจนเลอะเลือนงมงายราวกับรูปปั้นที่ไม่ไหวติง
จั่วม่อนั่งนิ่งอยู่เช่นนั้นถึงห้าวันเต็ม
จนถึงวันที่หก ร่างพลันสะท้านขึ้นเฮือกหนึ่ง คล้ายเพิ่งสะท้านตื่นจากห้วงนิทราลึก
จั่วม่อเมื่อตื่นเต็มตา สองตากระจ่างดุจดวงดาว มันเดินวนรอบบ่อน้าศาสตรามารอย่างช้า ๆ
เมื่อถึงรอบที่ห้า มันพลันหยุดยั้งลงอย่างกะทันหัน จากนั้นหยิบฉวยวัตถุดิบกองใหญ่ออกมาจากแหวน เริ่มหลอมแปรสภาพด้วยเพลิงเทพสุริยัน ภายใต้เพลิงเทพสุริยันอันเกรียงไกร สินแร่สีดำแปรเปลี่ยนเป็นโลหะหลอมเหลวอย่างรวดเร็ว เปลวเพลิงวูบไหวราวกับมีชีวิต
จั่วม่อสิบดรรชนีกรีดกรายดั่งมวลบุปผาบาน ลำแสงหลายสายดุจวิหคคืนรัง พุ่งหายเข้าไปในน้าโลหะหลอมเหลว
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!
เห็นตะปูสีดำเล็ก ๆ ร่วงกราวลงมาจากกองเพลิง ทยอยตกลงบนพื้นบังเกิดเสียงดังสดใสระรัว
ตะปูดำยาวร่วมสามชุ่น ปกคลุมไปด้วยแผนผังปิศาจเล็กละเอียดแน่นขนัด
จั่วม่อใบหน้าปรากฏรอยยิ้มพึงใจ นี่เป็นครั้งแรกที่มันใช้กลวิธีหลอมสร้างอาวุธเวทเพื่อสลักเสลาแผนผังปิศาจ ผลลัพธ์ดีกว่าที่มันคาดการณ์เอาไว้มาก
วิธีการนี้เป็นไปได้!
จั่วม่อหน้
