ฟงซิ่นจื่อฟังเสียงถ้วยโถโอชามถูกทุบทำลายอยู่ภายในห้อง ต้องยิ้มเยาะอย่างไม่แยแส ก่อนจะหมุนตัวออกจากตำหนักที่พักแห่งนั้น
ในความเห็นของมัน จีลี่อวี่แม้รูปโฉมงดงามปานหยาดฟ้ามาดิน แต่นางเย่อหยิ่งอวดตัวราวกับนกยูงที่เฝ้ารำแพนหางอวดความงามอยู่ตลอดเวลา นอกเหนือจากขนนกยูงที่ดูโอ่อ่างดงามอยู่บ้างแล้ว สติปัญญาของนางหาได้ทัดเทียมกับความงามของนางไม่ ในทางกลับกัน ความสงบเยือกเย็นของชิงฮวาเสวี่ยกลับเป็นที่นิยมชื่นชมของฟงซิ่นจื่อมากกว่า
การวางตัวชิงฮวาเสวี่ยไว้ข้างกายเซียวอวิ๋นไห่ กระทั่งมันเองยังไม่แน่ใจว่าเป็นความคิดที่ดีหรือไม่
มันไม่อาจหยั่งทราบตื้นลึกหนาบางของแม่นางอายุเยาว์ผู้นั้นได้
หากมิใช่ว่ามันชมดูการต่อสู้ที่หน้าตลาดด้วยสายตาตัวเอง ฟงซิ่นจื่อจะไม่มีวันคาดคิดไปถึงว่าชิงฮวาเสวี่ยซึ่งมักสงบปากสงบคำจะถือครองพลังฝีมืออันกร้าวแกร่งถึงเพียงนี้ ฟงซิ่นจื่อผู้ซึ่งยามปกติถือดีในสายตาอันแหลมคมของตน ถึงคราวต้องยอมรับแต่โดยดีว่าคราครั้งนี้สายตาของมันผิดพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย
อย่างไรก็ตาม มันกลับไม่เป็นห่วงว่าชิงฮวาเสวี่ยจะกระทำเรื่องโฉดเขลาอันใด ตระกูลชิงฮวาแม้พอมีอำนาจทางการเมืองอยู่บ้าง แต่ย่อมมิใช่
คู่มือของสภาผู้อาวุโสแห่งภพอสูร ชิงฮวาเสวี่ยไหนเลยจะไม่สนใจไยดีตระกูลชิงฮวาทั้งตระกูลที่ยังคงอยู่ในภพอสูรได้
ฟงซิ่นจื่อถึงกับคาดหวังว่าชิงฮวาเสวี่ยจะสามารถสร้างผลงานอันยอดเยี่ยมในเรื่องนี้ จริงอยู่ว่าเผ
