อบกพร่องอยู่”
“อา!” ฟงซิ่นจื่อตื่นตระหนกไม่น้อย แต่พอขบคิดดูก็เข้าใจ “มิน่าเล่า!ข้าสงสัยอยู่แล้วเชียว หลังจากเข่นฆ่าสมณะอาวุโสวัดเสวียนคงทั้งขบวนพวกมันไฉนไม่ฉวยโอกาสรุกคืบ ที่แท้เป็นเพราะเคล็ดวิชาของพวกมันไม่สมบูรณ์!”
หมิงเยวี่ยเยี่ยดวงตาทอประกายวูบ นางประหนึ่งจันทร์เสี้ยวประดับนภา ข่มแสงดาราโดยรอบจนสูญเสียสีสันที่พึงมี
“เคล็ดวิชาฝึกปรือพลังเทพของเราจะไม่มีข้อบกพร่องเช่นนี้”
สุ้มเสียงของหมิงเยวี่ยเยี่ยเปี่ยมล้นไปด้วยความเชื่อมั่นที่ไม่ยินยอมให้ผู้ใดตั้งคำถาม
“เรามีเวลา!”
หลีเซียนเอ๋อร์สีหน้าตื่นตะลึงสุดระงับ นกกระเรียนกระดาษที่อยู่ในมือคล้ายไฟร้อนลวก แผดเผามือของนาง
เนิ่นนานหลังจากนั้น ความตื่นตระหนกของนางค่อย ๆ สลายคลายฟื้นคืนสู่ความสงบเยือกเย็นตามปกติของนาง เปลวไฟสายหนึ่งพวยพุ่งออกจากมือ กลืนกินนกกระเรียนกระดาษลงไป
เหม่อมองนกกระเรียนกระดาษในมือกลายเป็นเถ้าถ่าน จิตใจของหลีเซียนเอ๋อร์กลับมิได้สงบเยือกเย็นเหมือนเช่นที่แสดงออกทางเปลือกนอก
นี่เพียงเพราะว่าข่าวสารที่นกกระเรียนกระดาษตัวนั้นนำมาด้วย น่าแตกตื่นสะท้านโลกเกินไป!
คุนหลุนเข้าถึงความลี้ลับของพลังเทพแล้ว!
เรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อนางอย่างรุนแรง เมื่อครั้งที่เซี่ยวม่อเกอสำแดงพลังเทพให้โลกหล้าได้ประจักษ์ ทุกผู้คนในฐานะผู้ชมดูล้วนอัศจรรย์ใจต่อมาเทพปิศาจใช้พลังเทพสังหารหมู่ขบวนผู้อาวุโสวัดเสวียนคง ผู้คนนอกจากตื่นตะลึงแล้ว ยังตระหนักได
