บนผิวแม่น้าอันกว้างใหญ่ซึ่งเคยสงบราบคาบจู่ ๆ บังเกิดริ้วสีเลือดขึ้นอย่างฉับพลัน ผืนน้าสีดำใสกระจ่างถูกกลบกลืนด้วยสีแดงดุจโลหิตภายในชั่วพริบตาเดียว ผิวน้าราบเรียบกลับกลายเป็นพลุ่งพล่านปั่นป่วนอย่างรุนแรง ราวกับว่ามีสัตว์ประหลาดอันน่าสะพรึงกลัวซ่อนตัวอยู่ใต้แม่น้าเลือด ก่อกวนคลื่นน้าให้ยิ่งมาสูงใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ สาดซัดกระทบฝั่งไม่ขาดสาย
เหล่าอาจารย์ศาสตรามารที่ล่องลอยอยู่เหนือแม่น้าไหนเลยจะเคยพบเห็นแม่น้านรกใต้พิภพมีสภาพเช่นนี้มาก่อน ล้วนมีสีหน้าตื่นตะลึงสุดระงับ
“ทางนั้น! ดูทางนั้นเร็ว!”
ทันใดนั้นอาจารย์ศาสตรามารที่มีสายตาแหลมคมพลันชี้ไปทางบ่อน้าศาสตรามารแห่งหนึ่ง ร้องอุทานด้วยสุ้มเสียงตื่นตระหนก สะกิดความสนใจของทุกผู้คน พวกมันล้วนหันไปมองตามทิศทางที่คนผู้นั้นชี้บอกเป็นตาเดียว
ซี๊ด!
เสียงสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บดังระงมเหนือแม่น้าแทบเป็นเสียงเดียวกัน
เห็นเมฆหมอกดำหนาทึบกำลังรวมตัวกันอยู่เหนือบ่อศาสตรามารแห่งนั้น ควรทราบว่าแม่น้านรกใต้พิภพอยู่ลึกลงมาสามลิบลี้ใต้พื้นดิน การหลอมสร้างศาสตรามารจะก่อเกิดกลุ่มเมฆขึ้นมาได้อย่างไรกัน?
ทว่าหมู่เมฆดำหนาทึบก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าพวกมันชัด ๆ
ครืน ครืน!
ทันใดนั้นเสียงฟ้าคำรามต่าลึกดังกึกก้องอยู่ภายในชั้นเมฆ
เหล่าอาจารย์ศาสตรามารเหนือแม่น้าข้ามองดูเจ้าเจ้ามองดูข้า สุ้มเสียงอัสนีคำรนไม่มีอันตรายใด แต่พวกมันล้วนทราบว่านี่หมายความว่าอย่างไร มีตำนานเล่าขา
