เพียงหนึ่งฝ่ามือเท่านั้น!
ในคนทั้งสาม ผู้ที่รับมืออย่างลำบากกินแรงที่สุดคือเขิงเหลียนเอ๋อร์
นางแม้ช่วงชิงเป็นฝ่ายมีเปรียบ แต่อาวุธเวทของศัตรูคล้ายไม่มีที่สิ้นสุด พลังฝีกปรือของมันยังล้าลึกสุดหยั่งถึง แม้เทพวิชาของเขิงเหลียนเอ๋อร์จะทรงอานุภาพ แต่ยังต้องสิ้นเปลืองเวลาในการใช้ออกอยู่บ้าง นางได้แต่บดขยี้อาวุธเวทของศัตรูไปหลายชิ้น ทว่ายังไม่อาจทำร้ายฝ่ายตรงข้ามได้
แต่นางเฉลียวฉลาดยิ่ง เมื่อเห็นว่านางมิอาจทำอะไรฝ่ายตรงข้าม ก็หยุดใช้พลังเทพสูญเปล่าทันที เพียงโหมจู่โจมสะกดตรึงศัตรูเอาไว้ ป้องกันมิให้มันไปช่วยเหลือผู้อื่นหรือมีโอกาสหลบหนีไปได้
รอจนมหาสมณะผู้นี้เห็นจั่วม่อกับอากุ่ยโถมเข้าหามันจากคนละทิศทาง ต้องแตกตื่นจนขวัญวิญญาณกระเจิดกระเจิงแล้ว
เช้ง
เพียงชั่วพริบตาเดียว ผู้ที่ส่งมันลงสู่ปรภพก็คืออากุ่ย
พลังเทพมิดับสูญแม้ปิดผนึกดวงวิญญาณของอากุ่ย แต่กลับทำให้สัญชาตญาณการต่อสู้ของนางน่าสะพรึงกลัวที่สุดในบรรดาคนทั้งสาม
ทั้งสามไม่มัวชักช้ารีรอ ช่วยกันสะสางซากไร้ชีวิต ปลดทรัพย์สินของมีค่า แล้วหมุนตัวหลบลี้หนีหน้าในบัดดล
ไม่ช้าเมื่อเหล่าผู้อาวุโสวัดเสวียนคงติดตามมาถึง พอเห็นซากศพที่ถูกปลดทรัพย์นอนกองเรียงรายอยู่บนพื้น พวกมันล้วนมีสีหน้าอัปลักษณ์ขัดตายิ่ง
… …
“ตรงนี้ ตรงนี้ ที่นี่ แล้วก็ที่นี่ด้วย… …”
ผูเยาชี้บอกรวดเดียวเจ็ดตำแหน่ง จั่วม่อที่เบื้องหน้ามันมีสีหน้าเคร่งขรึมและใจจดใจจ่อ จุดที่ผูเยา
