อนาคตอันไกลโพ้นข้างหน้า ทว่าน่าเสียดายที่มีคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้จักนามแท้จริงของของวิเศษชิ้นนี้ นามแท้จริงที่ถูกขนานนามว่า‘ถ้วยวิเศษของเสี่ยวม่อ’
จั่วม่อที่เบิกบานสำราญใจ ไม่มีทางล่วงรู้เลยว่านามที่มันตั้งให้ของวิเศษชิ้นนี้ ในอนาคตข้างหน้าจะถูกผู้คนเปลี่ยนเป็นนามอื่น นามที่สะท้านไปทั้งใต้หล้า
ในยามนี้มันเต็มไปด้วยความยินดีและความเชื่อมั่น แม้ในยามนี้ยังไม่ได้ทดสอบพลังของถ้วยวิเศษของเสี่ยวม่อ มันยังสัมผัสได้ว่าของวิเศษนี้ไม่ธรรมดาสามัญ เพียงแต่ความรู้สึกเชื่อมโยงกับถ้วยวิเศษของเสี่ยวม่อเป็นเหตุให้มันคิดถึงเจดีย์น้อยกับเหล่าเจ้าตัวเล็ก อดอารมณ์หม่นหมองอยู่บ้างไม่ได้
แต่ไม่นานมันก็ปลุกปลอบขวัญกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง
“กลับไปเชือดพวกมันกันเถอะ!” จั่วม่อเงยหน้าขึ้นมองสองสตรีข้างกาย กล่าววาจาที่ขู่ขวัญผู้คนแทบตาย
อากุ่ยย่อมไม่คัดค้าน แต่ที่คาดไม่ถึงคือกระทั่งเขิงเหลียนเอ๋อร์ก็ไม่เห็นค้านด้วย
เสี่ยวม่อเกอที่เจ้าเล่ห์แสนกลย่อมไม่พาตัวเองไปหาที่ตายเป็นแน่ มันมีแผนการในใจของตน แม้ในวันนั้นมันจะไม่ได้เห็นผลการต่อสู้กับตา แต่ดูจากที่หลายวันมานี้ศัตรูไม่มีการเคลื่อนไหวใด จั่วม่อตระหนักได้ทันทีว่าจี้เจิ้งได้รับบาดเจ็บ ทั้งยังมิใช่อาการบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย
มิเช่นนั้น สิบวันมานี้พวกมันคงไม่ได้เงียบสงบถึงเพียงนี้แน่
อาการบาดเจ็บของจี้เจิ้งทำให้จั่วม่อบังเกิดความคิดเสี่ยงอันตรายฝ่ายมันทั้งสามฟื
